“คุณมาทำอะไรที่เซี่ยงไฮ้?” ชิอิงมองไปที่เครื่องแบบฉินเฉาแล้วถามขึ้น “เหมือนว่าไม่ได้มาท่องเที่ยว”“อืม ฉันมาทำงานน่ะ” ฉินเฉาพยักหน้า “อีกสองสามวันเดี๋ยวก็กลับแล้ว”“ฉันอยากจะเชิญคุณไปเยี่ยมบ้าน…..”ชิอิงรู้สึกไม่ถูกต้อง พูดว่า “แต่ปัจจุบันมีเรื่อง… คงจะไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่”“เรื่องอะไร?”ฉินเฉาสงสัย พูดสวนขึ้นมาทันที“อิงอิง เธออยู่นี่เอง ให้ฉันหาซะทั่วเลย”ฉินเฉาหันไปมอง เห็นชายหัวล้านวัยกลางคนในชุดสูทรองเท้าหนังบนใบหน้ามีรอยยิ้มน่ารังเกียจเดินตรงมาที่พวกเขา“อิงอิง… คนคนนี้เป็นใคร?”ฉินเฉาคิดว่าคนคนนี้น่ารังเกียจ เพราะว่าสายตาของเขาเอาแต่มองไปที่ร่างกายของชิอิงขึ้นๆ ลงๆ ถ้าไม่เห็นว่าเขาเป็นคนธรรมดา ฉินเฉาคงเชื่อว่าเขามีดวงตาที่มีความสามารถพิเศษอะไรสักอย่าง“หัวหน้าแผนก…..”ชิอิงเหมือนอึดอัดกับสายตาที่เขามองมา ชิอิงรู้สึกเหมือนร่างกายไม่ปกติ สายตาที่ฝั่งตรงข้ามมองมา เหมือนกับมีเข็มปักทั่วร่างของเธอขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกเหมือนว่าตนไม่ได้ใส่อะไรต่อหน้าฝั่งตรงข้ามหัวหน้าแผนก? ที่แท้เจ้าเฒ่าลามกนี่ก็เป็นหัวหน้าแผนกของชิอิงอย่างงั้นเหรอ?ฉินเฉาจงใจเคลื่อนไหว ยืนอยู่เพื่อฟังต่อ“อิงอิง เดี๋ยวคนก็เอาไปพูดว่าหัวหน้าแผนกคนนี้ไม่ดูแลเธอหรอก”ชายวัยกลางคนพูดด้วยพิธีรีตอง ขณะที่สายตาจับจ้องมาเหมือนกับโจร“เธอออกมาคนเดียวแบบนี้ไม่ดีเลย เธอต้องรู้นะว่าพนักงานธนาคารอย่างเรามีคนภายนอกมากมายพากันอิจฉา เธอเปิดโอ