กที่กั้นบันไดอยู่ก็พลันรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายที่ไม่ดีอย่างมากไฟบันไดที่สั่งการด้วยเสียงที่คอยให้แสงสว่างตามสองข้างทางถูกทำลายจนหมด ทำให้ทั่วทั้งทางเดินมืดสนิท ไม่ว่าฉินเฉาจะตบมือหรือว่ากระแอม ก็ไม่มีแสงออกมา“คิดว่าทำอย่างนี้แล้วฉันจะมองไม่เห็นอย่างงั้นเหรอ?”ฉินเฉาหยิบไฟแช็กขึ้นมาจุดบุหรี่แล้วคาบไว้ในปากท่ามกลางความมืดตาของเขาสามารถมองเห็นได้ชัดแม้จะเป็นกลางคืน พลางเดินลงบันไดไปแต่ว่าเพียงแค่ชั้นใต้ดินที่ 2 ที่ควรจะใช้เวลาไม่นาน แต่ฉินเฉาที่เดินอยู่นานแล้วกลับไม่ถึงสักที เขาไม่เห็นแม้แต่ทางออก เขาไม่รู้ว่าตัวเองเดินมากี่ขั้นแล้วเขาขมวดคิ้ว แต่เวลานี้เอง ประตูที่หายไปก็ได้ปรากฏขึ้นห่างออกไป200 – 300 เมตร“ดูท่าศัตรูคราวนี้จะไม่ธรรมดา”ฉินเฉานั่งลง ครุ่นคิดว่าศัตรูที่จะเจอเป็นแบบไหน ทำไมถึงได้ใช้วิธีการน่าเบื่อแบบนี้หลังจากคิดสักพักเขาก็คิดว่าทำไมต้องหาเหตุผลด้วย ต่อให้ศัตรูจะเป็นคนแบบไหน เขาก็แค่ซัดมันกลับไปเท่านั้นก็พอสุดท้ายเขาก็ยืนขึ้น ร่างของเขาเปล่งแสงสีทองออกมาพลังของพระสูตรหัวใจเพชรในตอนนี้เป็นเหมือนกับไฟ กำลังลุกไหม้อยู่ในร่างของเขา“วัชระเฉือนคม!”ฉินเฉากระทืบเท้าทำลายขั้นบันไดทิ้ง เจาะทะลุลงไปยังชั้นล่างโดยตรงปัง!สุดท้าย เขาก็ผลักแผ่นเหล็กที่กั้นอยู่จนตกลงไปยังพื้นที่ว่างเปล่าพื้นที่ทั้งหมดเป็นที่จอดรถ แสงไฟตามเสาแต่ละต้นส่องแสงสว่างจ้า บรรยากาศรอบๆ ให้ความรู้สึกเย็นเฉียบ ที่ไม่ไ
