“โคตรแม่ง ยุ่งดีนัก!”หลังจากแพพลอฟฆ่าชายฝั่งตรงข้ามไป มือของเขาก็คว้าเข้าที่แขนของเอลิซ่า ขณะที่มืออีกข้างยกปืนขึ้น ชูใส่เพดานเสียงปืนทำให้คนที่อยู่ที่นี่พากันหยุดนิ่ง ทุกคนนั่งยองๆ ลงกับพื้นไม่กล้าขยับขณะเดียวกัน ข้างนอกร้าน KFC ก็มีเสียงปืนดังมาไม่ขาดสายโจรสลัดคนอื่นเริ่มลงมือแล้วคนพวกนี้พากันไล่คนออกไปจากศูนย์การค้า แล้วมารวมตัวกันบางคนคอยป้องกัน ที่จริงแล้วในศูนย์การค้าแห่งนี้มียามคอยตรวจตราอยู่ แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดต่างถูกโจรสลัดกว่า 20 คนขวางไว้“ทุกคนจงฟัง ทำตัวดีๆ ซะ!”แพพลอฟให้องค์หญิงนั่งข้างเขา ส่วนตัวเขาตะโกนพูดเสียงดังพร้อมกับกินแฮมเบอร์เกอร์ไปด้วย “ใครที่อยากเป็นฮีโร่หรือคิดจะหนีชะตาของมันจะเป็นเหมือนกับคนที่นอนอยู่บนพื้นนี่!”เอลิซ่าหน้าซีดมองไปทางฉินเฉาที่นอนอยู่บนพื้น พูดในใจว่า เจ้าปีศาจน่าชังนี่จะตายทั้งอย่างนี้เหรอ? ตอนที่เขาประมือกับสมิธ ไม่ใช่ว่าร้ายกาจมากหรอกเหรอ! แค่เข็มเล่มเล็กๆ ยังใช้จัดการคนได้ตั้งหลายคน!โอ้ ต่อให้กังฟูจะร้ายกาจแค่ไหน แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าปืน ทุกอย่างก็ไร้ความหมายไม่รู้ทำไม เอลิซ่ารู้สึกเสียใจจนแทบจะหมดสติแต่ถึงยังไงเธอก็เป็นถึงองค์หญิงแห่งราชวงศ์ เธอมองไปที่ชายชาวรัสเซียที่กำลังเคี้ยวแฮมเบอร์เกอร์อย่างตะกละ ก็สงบสติอารมณ์ลงแล้วถามขึ้นว่า“นายเป็นใคร แล้วมาจับเราต้องการอะไร?”“นี่ แม่หนูน้อย ถ้าฉลาดละก็ทำตัวดีๆ จะดีกว่านะ”แพพลอฟกัดขาไก่พร้อมกับ