คนขายจ้องมองอย่างแปลกใจ จากนั้นก็ขายไอศกรีมโคนนั้นให้“เอานี่ ไม่ต้องทอน”ฉินเฉาไม่รับเงินทอน เมื่อเขาจ่ายเงินแล้วก็รับไอศกรีมโคนนั้นมาสายตาขององค์หญิงน้อยเต็มไปด้วยความคาดหวัง แต่ฉินเฉากลับกินไอศกรีมโคนนี้เข้าไป“นาย นาย!”องค์หญิงน้อยโกรธ “นั่นมันไอศกรีมของเรานะ!”“เหลวไหล ฉันเป็นคนซื้อชัดๆ”“แต่ แต่ว่าเราไม่มีเงินนี่นา…..”องค์หญิงน้อยพูด “นายรังแกกันเกินไปแล้ว”เอลิซ่าจะไปเคยโดนแกล้งแบบนี้ที่ไหนกัน เบ้าตาของเธอเริ่มแดงสมิธที่ซ่อนอยู่อีกฝั่งหนึ่งกัดฟันกรอด อยากจะเข้าไปฉีกฉินเฉาให้เป็นชิ้นๆ เขากล้าดียังไงถึงได้รังแกองค์หญิง มันจะเกินไปแล้ว!แน่นอนว่าอย่างแรกเลยคือ เขาไม่มีความสามารถพอจะฆ่าฉินเฉาอย่างที่สองคือ ทั้งสองฟากฝั่ง นอกจากฉินเฉาแล้ว คนอื่นไม่สามารถปรากฏตัวได้กลุ่มผู้ชายรอบๆ เมื่อเห็นท่าทางร้องไห้ขององค์หญิงน้อยก็เหมือนกับหัวใจถูกทำร้าย รู้สึกเจ็บปวด ผู้ชายหลายคนรวมทั้งคนขายเตรียมออกเงินให้ เพื่อให้องค์หญิงน้อยได้กินไอศกรีม“นี่ให้เธอ”คนขายแน่นอนว่าฉวยเงินจากมือของคนที่ใกล้ที่สุด แล้วปัดมือของคนอื่นๆ ที่ยื่นเงินให้ จากนั้นก็ทำไอศกรีมโคนใหญ่ส่งให้กับองค์หญิง“ขอบคุณ….”เอลิซ่ารับไอศกรีมจากคนขาย ขณะที่น˺าตาคลอเบ้า ส่งยิ้มให้กับเขา “ขอให้ราชินีคุ้มครองคุณ”ในใจฉินเฉาแอบบ่น ราชินี ราชินีไม่ใช่แม่ของเธอหรอกเหรอ“มะ ไม่ต้องเกรงใจ”คนขายตื่นเต้นจนกลั้นไม่อยู่ พลางพูดในใจว่า เธอพูดกับฉัน! เธอพูด
