“แกพูดว่าไงนะ!”เมื่อเผชิญหน้ากับการดูถูกของฉินเฉา สมิธก็เหมือนจะโกรธขึ้นมา“นี่เพื่อน พูดจาอะไรรับผิดชอบด้วย! นี่น่ะเหรอคนที่เจ้าหน้าที่หลิวจางแนะนำมา ฉันว่ามีแค่คำคุยเท่านั้นแหละ?”ฉินเฉาปรายตามองเขาเบาๆ ราวกับไม่สนใจคนคนนี้ก็ไม่ปาน เขาทำการคุยอะไรบางอย่างกับหลิวจางต่ออย่าไม่ใส่ใจ“หรือว่าเราจะไปที่เยี่ยหมิงจูดี? ได้ยินว่าร้านที่นั่นปรับปรุงแล้วดีมาก ฉันมาเซี่ยงไฮ้นี้ถือโอกาสมาเที่ยวด้วย หลิวจาง เธอมาเป็นไกด์ให้ฉันมั้ย มีสาวสวยเป็นไกด์นำเที่ยว แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว”“ฉันขอท้าดวลกับแก!”สมิธโมโห ไม่มีใครกล้าดูถูกเขาแบบนี้มาก่อน“ท้าดวล?”ฉินเฉาหันไปมองเขา แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ที่จริงแล้วฉันยังไงก็ได้นะ แต่ถ้าเกิดนายมีแผลขึ้นมา รัฐบาลของเราคงไม่มีคำพูดจะกล่าวกับทางนาย”“นี่เป็นการดวลที่ศักดิ์สิทธิ์และยุติธรรม!”สมิธมองไปยังชายหนุ่มที่อวดดี เขามีเพียงความคิดเดียวคือต้องการสั่งสอนเขา “เรื่องแพ้ชนะเป็นเรื่องระหว่างพวกเรา ไม่เกี่ยวอะไรกับรัฐบาล”“สมิธ ลุยเลย!”องค์หญิงน้อยที่กลัวว่าโลกจะวุ่นวายไม่พอ หันมามองทันที ท่าทางสนใจกว่าการไปเดินเที่ยวที่ผู่ตงซะอีก เธอไม่ได้เห็นนานแล้ว เวลาลุงสมิธสั่งสอนผู้คนในสายตาขององค์หญิงน้อยนางนี้ ลุงสมิธคือ 007“หลิวจาง เธอว่าไง?”ฉินเฉาในฐานะที่เป็นลูกน้องของหลิวจางถามขึ้นอย่างเกียจคร้านเมื่อหลิวจางเห็นท่าทางเจ้าเล่ห์ของฉินเฉา เธอก็พลันยิ้มออกมา“ตามใจ”หลังจากพูดจบ เธ
