เมื่อได้ยินน˺าเสียงโกรธเกรี้ยวของซูเฟย โรลสรอยซ์เขาก็ไม่นั่งแล้วรีบบอกให้จอดแล้วกระโดดลงทันที เมื่อหาที่ที่ไม่มีคนเจอก็วาร์ปกลับโรงเรียนอย่างว่องไวเมื่อกลับมาถึงก็ได้ยินเสียงดังออกมาจากออฟฟิศหน่วยรักษาความปลอดภัย เป็นเสียงร้องของจางลี่ที่ราวกับคนไม่ได้รับความเป็นธรรม“ผู้อำนวยการซู พวกเราไม่รู้จริงๆ ว่าพี่ฉินไปไหน… เขามาทำงานตอนเช้าจริงๆ นะครับ!”“ใช่ ผู้อื่นเป็นพยานอีกคน!”เฉินหยิงหยางเอ่ยด้วยน˺าเสียงออดอ้อน “จำได้ว่าเมื่อตอนเช้าเห็นฉินเฉาอยู่ หัวใจของเค้านะเต้นตึกตักเลย”ฉินเฉาแทบกระอักเลือดออกมา หลังจากทำให้หัวใจกลับมาเต้นเป็นปกติ เขาก็ดักฟังต่อ“ฮึ่ม พวกนายไม่ต้องมาแต่งเรื่องให้เขาเลย”ซูเฟยเมื่อได้ฟังก็ไม่พอใจ พูดขึ้นว่า “ฉันได้ยินฉินหลิงรายงานมาเขาโดดยามบ่อยๆ ยืนยามแค่ไม่กี่ครั้ง! พวกนายคิดจะช่วยปกปิดความจริงให้เขาอย่างงั้นเหรอ!”“นี่… ผู้อำนวยการซู คุณก็รู้ว่าพี่ฉินชอบยุ่งอยู่บ่อยๆ”จางลี่ปั้นหน้ายิ้มตอบแทน “พูดไปแล้วโรงเรียนเราก็ปกติดี แค่มีพวกเราพี่น้องช่วยเขาดูแลก็พอแล้ว”“ในเมื่อมีแค่พวกนายก็พอ งั้นฉันจะจ้างเขาไว้ทำอะไร!”น˺าเสียงของซูเฟยไม่มีความสุขอย่างถึงที่สุด“ถ้างั้นก็ไล่เขาออกเลยแล้วกัน”“ไม่!” จางลี่รีบพูด “มีพี่ฉินอยู่ พวกเราถึงได้ใช้ความสามารถที่ตัวเองมีออกมา”“ถ้าผู้อื่นไม่เห็นเขา จะต้องร้องไห้เพราะความคิดถึงแน่ๆ!”เฉินหยิงหยางทุบหน้าอกตัวเองราวกับได้รับความเจ็บปวด ฉินเฉาพู
