ตบมือหยางลี่ “ฟางเหวินไม่ใช่แฟนฉัน ไม่ใช่ว่าฉันบอกเธอไปก่อนแล้วเหรอ”“ฮิฮิ แล้วญาติของฉันเป็นยังไงบ้าง?”หยางลี่เอียงหัวถาม“ดูจากหน้าคุณแล้ว คงจะไว้ชีวิตเขาและปล่อยเขาไปสินะ”ฉินเฉาหยิบซิการ์ที่อยู่บนรถขึ้นมา หลังจากตัดมันก็จุดไฟฟางเหวินและหยางลี่ไม่รังเกียจที่ฉินเฉาสูบบุหรี่ แต่ในครั้งนี้ฟางเหวินกลับประหลาดใจ“ญาติของเธอ?”“ใช่แล้ว พี่สาวคงไม่รู้ ฉันชื่อว่าหยางลี่ แม่ของฉันชื่อว่าซื่อย่าเชียนซื่อเจิ้งคังเป็นญาติของฉัน”“โลกมันจะแคบเกินไปแล้ว…..”ฟางเหวินถึงกับกุมขมับ“ใช่…..”ฉินเฉาพลันนึกถึงเรื่องบางอย่างขึ้นได้ ดังนั้นจึงรีบถาม “ลี่ลี่ ถ้าฉันจะให้ต้าฟากรุ๊ปทำลายตระกูลซื่อ เธอจะโกรธฉันมั้ย?”“โกรธ?”หยางลี่มองไปที่ฉินเฉาอย่างประหลาดใจ “ทำไมฉันต้องโกรธ”ฉินเฉารีบยื่นมือออกไปแตะหน้าผากของหยางลี่ “ก็ไม่ร้อนนี่ แต่ทำไมถึงพูดจาแบบนี้ออกมา”“ไสหัวไปเลย”หยางลี่ปัดมือฉินเฉาออก “ฉันไม่ได้เป็นไข้สักหน่อย ฉันสบายดี”“ตระกูลซื่อเป็นตระกูลของตาเธอ ฉันทำลายตระกูลของตาเธอเธอไม่กังวล ไม่ใส่ใจเลยเหรอ เธอเป็นมนุษย์จริงๆ หรือเปล่า?”“ฮึ่ม ตระกูลตาอะไรกัน!”หยางลี่เบ้ปาก “สำหรับฉันแล้ว ตั้งแต่ที่พวกเขาไล่แม่ออกมา ฉันก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาอีก คำว่าตาทำฉันแสลงหูทุกครั้งที่ได้ยินตั้งแต่เล็กจนโต ฉันไม่เคยคุยกับเขาเลยสักครั้ง พี่ใหญ่ฉิน ฉันสนับสนุนให้คุณทำลายตระกูลซื่อ!”“…..”ฉินเฉาพลันพูดไม่ออกกับคำพูดของหยางลี่ แ
