ะพูดยังไงก็ช่าง”ฉินเฉากลืนบะหมี่เส้นสุดท้ายลงท้อง จากนั้นก็ซดน˺าซุปอย่างเกียจคร้าน เช็ดปาก จากนั้นก็จุดบุหรี่สูบ แล้วพูดว่า “ความรักประเมินค่าไม่ได้ ระหว่างฉันและเหวินเหวิน พวกเรามีรักแท้ให้แก่กัน นายยอมแพ้กับความคิดสกปรกที่จะเอาเงินฟาดหัวทิ้งไปซะ”“500,000”ซื่อเจิ้งคังพูดตัวเลขที่น่าตกใจขึ้นมา “ราคานี้พอที่แกจะใช้ไปทั้งชีวิต แกสามารถลาออกจากงานเป็นยามของแก แล้วเลี้ยงดูสาวมหาลัยสักคนยังได้เลย”“หึหึ ฉันไม่สนใจ”ฉินเฉายักไหล่ “ในสายตาของฉันมีแค่เหวินเหวินคนเดียว”“600,000”ซื่อเจิ้งคังเหมือนกับกำลังประมูลของ เขาพูดต่อว่า “600,000 นี่สูงมากแล้ว แกหัดรู้จักเจียมตัวซะบ้าง”
