“หนังเรื่องนี้สนุกดี แต่ว่าโฆษณาเยอะไปหน่อย”เมื่อหนังจบ หยางลี่และฉินเฉาก็เดินออกมาจากโรงหนัง ซ่างกวนหยานและหลิวจางก็เหมือนจะออกมาพร้อมกัน ฉินเฉามองหา แต่ท่ามกลางผู้คนที่เดินออกมาจากโรงหนัง กลับไม่เห็นร่างของพวกเธอหยางลี่จับมือฉินเฉาแล้วพูดออกมาว่า“คุณลุง ไว้โอกาสหน้าพวกเราไปดูแบบ 3D กันนะ”หยางลี่จับมือฉินเฉาแกว่งไม่หยุด ทำตัวเหมือนเด็กเอาแต่ใจมีคนบอกว่าอาวุธที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผู้หญิงคือการเอาแต่ใจ มาตอนนี้ฉินเฉาได้รู้แล้ว“หนังเรื่องนี้ดูแค่ครั้งเดียวก็พอแล้ว ถึงดูอีกก็ไม่มีความหมาย”ฉินเฉาพูด “ถ้าเธอชอบ ฉันจะพาเธอไปดูทรานส์ฟอร์เมอร์ของจริง”“ของจริงเหรอ? แล้วมันมีไฟด้วยใช่มั้ย?”หยางลี่มีท่าทางตื่นเต้น“เรื่องนี้ล่ะไม่แน่ แต่ว่าเธอเคยเห็นมันมาแล้ว”“หา?”หยางลี่คิดไม่ถึง เธอเคยเจอกับหุ่นยนต์ตั้งแต่เมื่อไหร่“เธอลืมไปแล้วเหรอ? ครั้งนั้นที่ทะเลทรายมีหุ่นยนต์อยู่ตัวหนึ่งน่ะ”เมื่อฉินเฉาพูด หยางลี่ก็พลันคิดออก“คุณลุงพูดถึงเครื่องบินลำนั้นเหรอ! พระเจ้า นั่นมันน่าเกลียดเกินไปแล้ว!”“น่าเกลียด… ถ้าเธอพูดให้หยานจื่อได้ยินนะ มันจะต้องไปหาของสิง แล้วจากนั้นก็มาบีบคอเธอจนตายแน่ๆ”เรื่องอารมณ์ของหยานจื่อ ฉินเฉาเข้าใจเป็นอย่างดี“แฮ่ม มีคุณลุงอยู่ ฉันมีอะไรต้องกลัวกัน!”หยางลี่ดึงแขนฉินเฉา ไม่มีท่าทางหวาดกลัวสักนิด เธอคิดว่าตราบเท่าที่มีฉินเฉาอยู่ข้างกายตนเอง ไม่ว่าอะไรก็ไม่ต้องกลัว ต่อให้ฟ้าจะถล่มลงมา ค
