พังทลายก็ได้“เอ่อใช่ อย่าโกรธซ่างกวนหยานล่ะที่เธอเป็นอย่างนี้”อยู่ๆ หลิวจางก็พูดขึ้น “นายก็รู้ว่าเธอเป็นยังไง ที่เธอทำอย่างนั้นก็เพราะว่าเธอชอบนาย จึงได้พูดอย่างนั้นกับนาย”“เอิ่ม?”ฉินเฉาตกใจ “เธอ เธอชอบฉันจริงๆ เหรอ?”“จริงสิ” หลิวจางพยักหน้า “ถ้าไม่อย่างนั้น นายคิดว่าก่อนหน้านี้พวกฉันคุยอะไรกัน? ซ่างกวนหยานชอบนายมานานแล้ว แต่เธอไม่ได้พูดออกมา ฉันคิดว่านายน่าจะรู้ แต่ไม่คิดว่านายจะโง่เข้าเส้นเลือดได้ขนาดนี้”“…..” ฉินเฉาคิดว่าเขาโง่มาก ที่เขาไม่เคยคิดเรื่องนี้“นี่ หลิวจาง…..”“หืม?”“เธอก็ชอบฉันเหมือนกันเหรอ?”“นาย นายพูดบ้าอะไรของนาย!”สีหน้าหลิวจางกลายเป็นร้อนรน ยื่นมือออกมาผลักฉินเฉา “คนอย่างนายมีอะไรดี ทำไมฉันถึงต้องชอบนาย!”คำที่เธอพูด เหมือนกับพูดให้ตัวเองฟังอย่างไงอย่างงั้น “นายนี่มันช่างหลงตัวเองจริงๆ!”“ฮ่าๆ แล้วทำไมเธอถึงหน้าแดงล่ะ!”“ก็มันร้อนไง!”หลิวจางถลึงตาใส่ฉินเฉา “ไม่แปลกที่ซ่างกวนหยานจะด่านายนายนี่มันเลวจริงๆ!”“ขอบคุณที่ชม”“ฉัน…..”“ทั้งสองคนช่วยหลบหน่อยได้มั้ยครับ”ในที่สุดคนขายก็เปิดปากพูดออกมา “พอดีว่าคุณทั้งสองกำลังขวางทางการค้าขายของพวกเราอยู่”“เอิ่ม ขอโทษที”ฉินเฉาหลบ หลังจากนั้นหลิวจางก็ถลึงตาใส่เขาทีหนึ่ง จากนั้นก็เดินเข้ามาสั่ง“มันฝรั่งทอดสอง ป๊อปคอร์นแบบใหญ่ น˺าผลไม้ขนาดกลางสองแก้ว”“ครับ รอสักครู่”ฉินเฉายืนอยู่อีกด้าน เพื่อรอเดินกลับเข้าไปพร้อมหลิวจาง“แล้วเรื่องในอง
