“พี่ฉิน ทำไมตาของพี่ดูคล˺าๆ?”ในช่วงเช้าตรู่ ที่โรงเรียนกวงหยวน จางลี่ที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะฉินเฉาเมื่อเห็นว่าพี่ใหญ่ฉินนั่งเอนอยู่บนเก้าอี้ก็อดถามออกมาไม่ได้“มีอะไรเหรอ?”ฉินเฉาเอามือขยี้ตา เมื่อวานเขา ซูจีและซูเฟยดื่มจนถึงเที่ยงคืนก่อนที่จะไปส่งสองสาวกลับบ้าน จนช่วงเช้าตรู่นี้ เขาก็ยังไม่ได้นอน ต้องออกมาทำงานแม้ว่าเขาจะมีร่างกายของผู้ฝึกตน แต่ฉินเฉาก็ชอบนอนเป็นกิจวัตร เมื่อไม่ได้นอน จิตวิญญาณของเขาจึงรู้สึกอิดโรยอยู่บ้างมีเพียงแค่มีเรื่องบางอย่างถึงจะทำให้เขาสดชื่นขึ้น“ไม่มีอะไรครับ แค่ผมเห็นว่าพี่ฉินท่าทางอิดโรยเลยถามดูเท่านั้น”จากนั้น จางลี่อยู่ๆ ก็พลันถามคำถามที่ดูคลุมเครือออกมา“หรือว่าเมื่อวานอยู่กับอาจารย์ซูจนดึกหรือครับ?”“แค่กๆ ไสหัวไป พูดจาเหลวไหล”ฉินเฉาคิดขึ้น น่าเสียดายที่เขามีกายาปีศาจ และซูจีก็เป็นแวมไพร์ถ้าทั้งสองคนมีอะไรกัน มันคงจะเป็นบทเพลงแห่งรักที่สุขจนตายของจริง…..“พี่ฉิน ร่างกายเป็นสิ่งสำคัญ พี่ต้องพักผ่อนบ้างนะ”จางลี่ที่หวังดีเอ่ยเตือนขึ้นแต่ใครจะรู้ว่าคำพูดนี้กลับแทงใจดำฉินเฉาเข้าอย่างจังบิดาก็อยากจะพักผ่อน แต่มันไม่มีโอกาส!ซูจี สาวน้อยนางนี้แม้ว่าจะเป็นภรรยาหลวงของเขา ฉินเฉา แต่ว่าน่าเสียดายที่เธอสนใจแต่เรื่องกินเท่านั้น“ผมว่าพี่ฉินพักก่อนก็ได้ เรื่องยืนยามเดี๋ยวผมกับเสี่ยวหลี่จัดการเอง”“ไม่เป็นไรหรอก แค่นอนดึกเท่านั้น เดี๋ยวล้างหน้าล้างตาสักหน่อยก็ดีขึ้น”ฉินเฉาโบก
