่?”หลิวชวนรู้ว่าฉินเฉามีความสามารถ เมื่อเห็นชายคนนี้มีสภาพหมดแรงอยู่กับพื้น ก็เดินถือสปาต้าเข้ามาถาม“ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ปลุกเขา จากนั้นก็พาเขาไปส่งบ้าน”“เอิ่ม?”หลิวชวนสงสัยเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าทำไมฉินเฉาถึงสั่งการอย่างนี้“เร็วๆ”ฉินเฉาไม่ต้องการอธิบาย แล้วพูดต่อว่า “แล้วก็อย่าทำอะไรเขาล่ะ”“ครับ ครับ ครับ ผมจะเชื่อฟังพี่ฉิน”คำพูดของฉินเฉา หลิวชวนจะไปกล้าขัดได้ยังไง เขารีบโบกมือ มองหาลูกน้องสองสามคนมาช่วยหามชายที่สลบนี้ออกไป“ไม่เป็นไรแล้ว พวกเธอกลับไปกินอาหารต่อเถอะ”ฉินเฉาพูดกับอสิดี้และเจ แต่ทั้งสองคนส่ายหัว พร้อมกับยืนอยู่อีกฝั่ง“ฉินเฉา นี่มันเรื่องอะไร?”ซูจีที่มองอยู่ด้านข้างเงียบๆ มาโดยตลอด ในตอนนี้ได้เปิดปากถามขึ้น“ปีศาจน่ะ ฉันให้หลัวเต๋อช่วยค้นความทรงจำของมัน ตอนนี้อย่าเพิ่งรบกวนฉัน ขอฉันเข้าไปคุยกับหลัวเต๋อก่อน”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็หลับตา นั่งนิ่งราวกับรูปปั้นซูจีรู้ว่าฉินเฉาในตอนนี้ไม่รับรู้เรื่องราวอะไรแล้ว จึงนั่งคอยระวังให้เขาอยู่ข้างๆ“นี่ เจ้าหนู ครั้งนี้เจ้ายุ่งแล้ว”น˺าเสียงของหลัวเต๋อเหมือนจะมีความสุขกับความโชคร้ายของคนอื่น เดี๋ยวนี้ตาแก่นี่ล่วงรู้ความคิดของฉินเฉาได้อย่างชัดเจน เขาอยากจะดูว่าเขาจะจัดการปัญหานี้ยังไง“มีอะไรก็รีบพูด อย่าปล่อยให้ฉันต้องเดา”ฉินเฉาไม่สบอารมณ์เล็กน้อย วันนี้เป็นวันครบรอบของเขาและซูจีขณะที่ทั้งสองกำลังมีความสุข กลับมีปีศาจวิ่งเข้ามาสอด แล้วอ