เมื่อฉินเฉาได้ยินก็เหงื่อแตกออกเป็นสาย“หรือว่าพี่เธอจะชอบสัตว์ประหลาด? ช่างเป็นรสนิยมที่หนักหน่วงจริงๆ …..”“ไสหัวไป อย่างนายจะไปรู้อะไร”ซูจีกลอกตาใส่ฉินเฉา “ฉันมาคิดๆ ดูแล้ว คนคนนี้จะต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน”“โอ้!”ฉินเฉาชูนิ้วกลางขึ้น “สัตว์ประหลาดนั่นกับสามีของเธอ ใครร้ายกาจกว่า?”“นี่แน่นอนต้อง….. อืม?”ซูจีพลันเงยหน้าขึ้นมา เหมือนค้นพบอะไรบางอย่าง จากนั้นก็จ้องฉินเฉาเขม็ง พร้อมกับดูรอบๆ“นี่ นี่ นี่ เธอทำอะไร หน้าฉันมันยาวขึ้นหรือไง?”ฉินเฉาลูบหน้าตัวเองแล้วพูดขึ้น“อย่าเพิ่งพูด เงียบก่อน”ซูจีดึงมือฉินเฉาลงแนบกับลำตัวของเขา จากนั้นก็จ้องเขาต่อ ไม่รู้ว่ากำลังมองอะไรในตอนนี้ ในหัวของซูจีกำลังผุดภาพยามเมื่อพี่ของเธออยู่ด้วยกันกับฉินเฉาและทันใดนั้น เธอก็พลันนึกถึงเรื่องที่จริงจังอย่างมากออกพี่ของเธอยามเมื่ออยู่ต่อหน้าฉินเฉามักจะทำตัวไม่เป็นธรรมชาติแม้จะบอกว่าพี่มักจะชอบพูดเหน็บแนมคนอื่นเป็นประจำอยู่แล้วก็ตาม แต่ซูจีนั้นเข้าใจพี่สาวของเธอที่สุด ต่อให้จะพูดจาเหน็บแนมยังไงก็ตาม แต่พี่ของเธอก็ยังเกรงใจอยู่แต่กับฉินเฉานั้น คำว่าเกรงใจสองคำนี้เหมือนจะไม่มีในพจนานุกรมของเธอหลายครั้งเธอมักจะใช้คำเพื่อปิดบังอย่างชาญฉลาดซูจีคิดถึงครั้งหนึ่ง ตอนนั้นพวกเขานั่งอยู่ในรถด้วยกันโดยมีเจียงตงเป็นคนขับ ตัวเธอหยอกพี่ของเธอว่าคนที่พี่ชอบคือฉินเฉา และพี่ของเธอก็แสดงท่าทางตกใจออกมาผู้ชายที่ไม่ธรรมดา!ผู้ชา
