งไง“แค่กๆ … ดื่มเถอะ…..”ฉินเฉารีบยกเบียร์ขึ้นดื่ม“ดื่มกับน้องสาวนายสิ!”ซูจีกลอกตาใส่ฉินเฉาทั้งสองคนคุยกันไป ขณะที่กินเนื้อแกะกับปีกไก่ย่างต่อแต่หนุ่มออฟฟิศที่จากไปก่อนหน้า ไม่รู้ทำไมถึงวิ่งขาสั่นกลับมาอีกเหล่าลูกน้องที่พากันดื่มกินอยู่รอบๆ ล้วนแต่พากันลุกขึ้น มองไปที่คนพวกนั้นเขม็งอสิดี้และเจก็เข้าไปขวางหน้าพวกเขาไว้“กลับมาหาที่ตายหรือไง?”อสิดี้ถามด้วยภาษาจีนที่แข็งทื่อ“ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น พี่ชาย พี่สาว พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว”ในมือของพี่หนิวถือขวดเบียร์ พูดอย่างเคารพว่า “ผม ผมมาขอโทษนายท่านฉิน เมื่อกี้ผมรีบหนีไปจนลืมขอโทษ”หลังจากพูดจบเขาก็ยกมือขึ้น พร้อมกับตบปากตัวเองอย่างแรงตบนี้แรงมาก หน้าซีกขวาของเขาพลันปรากฏรอยฝ่ามือแดงฉานขึ้น“ช่วงที่เมาผมทำเรื่องเสียมารยาทไป แต่ตอนนี้หายเมาแล้ว จึงอยากจะมาขอโทษนายท่านฉิน ไม่อย่างนั้นคืนนี้ผมคงนอนไม่หลับ!”“กลับไปซะ!”อสิดี้เพียงพูดคำนี้อย่างเย็นชา“นี่จะไม่ให้ผมขอโทษเลยเหรอ…..”พี่หนิวขอร้อง“เอาล่ะ อสิดี้ ให้เขาเข้ามา”ฉินเฉาโบกมือ “คนที่ทำผิดแล้วรู้จักขอโทษ เราควรให้โอกาสเขา”อสิดี้หันมามองฉินเฉา ตัวเธอรู้ดีว่าไม่ควรไปยั่วยุคนน่าสะพรึงกลัวคนนี้ ดังนั้นจึงหลบออกด้านข้าง เปิดทางให้ชายคนนั้นเข้ามาเหล่าลูกน้องรอบๆ เมื่อรู้ว่าชายคนนี้มาขอโทษก็พากันนั่งลง แต่พวกเขาขณะที่กินดื่มก็จับตามองมาทางนี้หลิวชวนก็ถือสปาต้ายืนอยู่ไม่ไกลจากฉินเฉา ความหมายและใบหน้าแสดงท
