ฉินเฉาหันกลับไป เห็นเป็นวัยรุ่น 4 – 5 คนยืนอยู่ และชายที่ใส่แจ็กเกตสีดำกำลังเอามือวางไว้ที่ไหล่ของเขา พร้อมพูดกับเขาด้วยท่าทางเมาๆ“มีเรื่องอะไร?”ฉินเฉาหันกลับไป มองไปที่ชายคนนี้แล้วถามขึ้น“เฮ้ไอ้หนู แก แกควงสาวสวยสองคนแบบนี้ ไม่คิดว่ามันเกินไปหน่อยเหรอ!”ชายคนนี้มีเรอออกมา แล้วพูดต่อว่า “ฉัน พี่ พี่หนิว ปะ เป็นพนักงานออฟฟิศ ยัง ยังไม่มีแฟน! นี่ นี่ไม่ยุติธรรม!”“นี่เพื่อน นายเมาแล้ว”ฉินเฉามองดู พวกนี้ยังเป็นวัยรุ่นอยู่ เขาจับมือของชายคนนั้นออกแล้วพูดว่า “รีบกลับบ้านไปนอนเถอะ ถ้าอยากได้แฟนก็ไปจีบเอาเองอย่ามาทำตัวเมาแถวนี้”“ก็ฉัน ฉันชอบผู้หญิงคนนี้!”ชายคนนี้ชี้มาที่ซูจี หัวเราะแล้วพูดออกมา “สะ สวย สวยจริงๆ!”“ชอบน้องสาวแกสิ!”ซูจีไม่ต้องการ ถลึงตาคู่งามใส่ “อย่ามากวนเรา รีบไปได้แล้ว”“โอ้ ดุจริงๆ!”พี่หนิวยิ้มอย่างมีความสุข ยื่นมือออกมา หวังจะจับแก้มซูจี “มาสาวน้อย มาให้พี่หนิวของเธออย่างฉัน จับหน่อย”“หาที่ตาย”ฉินเฉารีบยื่นมือออกไปคว้ามือพี่หนิวคนนี้ไว้ทันทีแรงฉินเฉาเยอะมาก พี่หนิวคนนี้เจ็บจนหัวหลั่งเหงื่อออกมา แทบหายจากอาการเมา“แขนฉัน”“บัดซบ ปล่อยฉัน!”เพื่อนอีกสามสี่คนของพี่หนิวเข้ามาล้อมทันที ตาของพวกเขาเป็นประกาย พูดในใจว่า เจ้าหนุ่มคนนี้ช่างเป็นคนที่ใจกล้าจริงๆ เห็นพวกเขามากันเยอะยังกล้าลงมืออีก“ไอ้หนู อยากตายหรือไง!”“รีบปล่อยเพื่อนฉันซะ ไม่อย่างนั้นบิดาจะทำให้แกเข้าใจ ว่าทำไมดอกไม้ถึง
