สุขอย่างมาก“อืม อร่อยจริงๆ” ซูจีดันมือฉินเฉาที่ส่งเนื้อแกะย่างมากลับไป“นายก็กินด้วยสิ เป็นเพื่อนฉันเดินซื้อของตั้งนาน นายคงจะหิวแล้ว”“พูดเหลวไหล เป็นเพื่อนเธอซื้อของจะไปเหนื่อยได้ยังไง”ฉินเฉายิ้ม จากนั้นก็หยิบกระดาษเช็ดปาก เช็ดปากให้ซูจีซูเฟยและหลงเบลล์ที่อยู่ข้างๆ มองดูอย่างประหลาดใจปนอิจฉาพวกเธอหวังว่าจะเป็นคนที่อยู่ข้างกายเขา และมีความสุขไปด้วยกันแต่ว่าน่าเสียดายที่เป็นได้เพียงแค่ความคิดเพราะว่าอันดับหนึ่งในใจฉินเฉามีแค่ซูจีคนเดียวไม่เปลี่ยนแปลงพวกเธอทำได้เพียงเสียใจที่รู้จักฉินเฉาช้าเกินไป“ฮิฮิ พวกเราจะต้องมีความสุขแบบนี้ไปตลอดชีวิต!”ในตาซูจีเต็มไปด้วยความสุข เธอจับมือฉินเฉาไว้แล้วพูดออกมา“แน่นอน”ฉินเฉาก็ใช้แขนโอบเอวซูจี “พวกเราจะมีความสุขอย่างนี้ไปตลอดกาล”ทั้งสองเป็นผู้ฝึกตน ทั้งฉินเฉายังมีสิทธิ์เป็นถึงเซียนซุน อายุขัยของทั้งคู่ยืนยาวไร้สิ้นสุดเขาเชื่อว่าเขาและซูจีจะอยู่ด้วยกันไปตราบเท่ากาลนานเพราะว่าจิ่วเทียนเซียนเฟยและซวนหยวนอิงจี๋ แม้จะผ่านมานานก็ยังรักมั่นในตัวอิงเทียน ในเมื่อพวกเธอทำได้ เขาก็ทำได้“อืม…..”ในตอนนี้ซูจีมีความสุขอย่างมาก ซบหัวเข้ากับอ้อมอกของฉินเฉา“เชี่ย นี่เธอเช็ดคราบน˺ามันที่ปากกับเสื้อฉันเหรอ”“เหลวไหล บนปากฉันมีคราบน˺ามันที่ไหน ไม่ได้ทำเสื้อนายเปื้อนสักหน่อย”“ถ้าไม่มีแล้วนี่มันคราบอะไร…..”“นั่นนายทำมันเองต่างหาก!”เห็นทั้งสองคนมีความสุข หลงเบลล์ก็กินเข้าไปโ