้งด้วย!”ซูจีพูด“ง่ายนิดเดียว”ฉินเฉาพูดจบก็ยื่นมือข้างหนึ่งออกมา พร้อมกับดีดนิ้ว“นายท่านฉิน!”ทันใดนั้น ในกลุ่มคนก็ได้มีชายในชุดสูทสีดำสองสามคนเดินออกมาหาฉินเฉาด้วยความเคารพ“เอาดอกกุหลาบพวกนี้ไปส่งที่โรงเรียนกวงหยวน เอาไปไว้ในห้องสำนักงานรักษาความปลอดภัย บอกว่าเป็นของฉัน”“รับทราบครับ นายท่านฉิน”พวกเขาสองสามคนเข้ามารับดอกกุหลาบไปถือคนละไม้ละมือแล้วก็จากไปอย่างรวดเร็ว“โอ้ นายท่านฉินของฉัน ตอนนี้ช่างใหญ่โตเสียจริง!”ซูจีเบ้ปากอยู่ด้านข้าง “ลูกน้องเยอะจริงนะ”“หึหึ เป็นเพราะทุกคนไว้หน้าฉันน่ะ”ฉินเฉาจะไปกล้าโชว์ออฟต่อหน้าซูจีได้ยังไง แต่ซูเฟยกลับมองมาที่ฉินเฉา แต่ไม่ได้พูดอะไร“ฮึ่ม วันนี้เห็นแก่ความตั้งใจของนาย ฉันจะลืมเรื่องนายมาสาย”ซูจีพึงพอใจอย่างมาก ต่อให้นายท่านฉินจะร้ายกาจแล้วยังไง ยังไงเขาก็เป็นแฟนของเธออยู่ดี“เอ่อใช่ แล้ววันนี้เราจะทำอะไรกัน?”ฉินเฉาถาม แม้ว่าเขาจะแปลกใจ ที่ทำไมซูเฟยถึงอยู่ด้วย แต่เขาก็ไม่ถามเรื่องนี้ ซูจีและซูเฟย สองคนนี้สนิทกันมาก บางที ซูจีอาจจะอยากให้บอสซูออกมาเดินเล่นบ้างก็ได้แต่ทำไมซูเฟยถึงมองมาที่เขาด้วยสายตาเย็นชาอย่างนั้น….. หรือว่าเขาไปทำอะไรให้บอสซูโกรธกัน?“อันดับแรกไปซื้อเสื้อผ้าก่อน”ซูจีพูด“ซื้อเสื้อผ้า? เสื้อผ้าเธอไม่พอเหรอ?”“ฮิฮิ นายไม่เคยได้ยินเหรอว่า ตู้เสื้อผ้าของผู้หญิงไม่เคยเต็มน่ะ?”มือข้างหนึ่งของซูจีดึงมือของพี่สาว ขณะที่มืออีกข้างดึงมือฉินเฉาแล