“นายท่าน! มีคนโทรมา…”ในตอนเช้าตรู่ มือถือของฉินเฉาก็ส่งเสียงดังขึ้นมาเมื่อวานนี้ดื่มมาหนัก ทำให้รับโทรศัพท์ด้วยอาการมึนๆ โดยที่ไม่ได้มองว่าใครโทรมา“ฮัลโหล ใคร…..”“ใครหัวนายสิ! ยังไม่รีบลุกจากเตียงอีก นี่นายคิดจะทำให้วันครบรอบของเราเสียเปล่าหรือไง!”ในโทรศัพท์มีเสียงคำรามของหญิงสาวดังมาฉินเฉาที่ยังสะลึมสะลืออยู่พลันตื่นเต็มตาทันทีเชี่ย ซูจีโทรมา!ฉินเฉามองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนัง ตอนนี้เวลา 9 โมงแล้ว ตัวเขาคิดว่า นี่เขาหลับนานขนาดนี้เลยเหรอ“ฉันตื่นแล้ว ตื่นแล้วนี่!”“ฮึ่ม ฉันให้เวลานายครึ่งชั่วโมง รีบมาที่ห้างตรงถนนตงสือซะ ถ้านายมาสายล่ะก็ แฮ่ม….. ถ้า 9.30 โมง ฉันยังไม่เห็นนายล่ะก็ ฉันจะไม่สนใจนายแล้ว”“เอิ่ม…..”เมื่อฉินเฉาได้ยินคำนี้ ความง่วงก็หายเป็นปลิดทิ้ง เขากระเด้งตัวลุกนั่งทันที “ฉันต้องไปให้ตรงเวลา อย่างด่วนเลย!”ขณะที่ปากก็พูดว่าไปให้ตรงเวลา ในใจก็ให้ว้าวุ่น เขาไม่เคยไปที่ห้างตรงถนนตงสือเลยสักครั้ง จะให้ใช้วาร์ป แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้หลังจากที่ซูจีวางสาย เขาก็รีบหาชุดใส่อย่างเร่งรีบ ขณะที่มือกดต่อสายออกไป“ฮัลโหล เสี่ยวชวนเหรอ? เรื่องที่ฉันบอกนายเมื่อวานนี้ได้ความว่าไง? อืม สถานที่ ถนนตงสือ ตรงห้างใจกลางเมือง! ความสุขทั้งชีวิตของฉัน ขึ้นอยู่กับนายแล้วนะ!”จากนั้นเขาก็วางสาย พร้อมกับเริ่มล้างหน้าแปรงฟันขณะเดียวกัน ณ ห้างที่ถนนตงสือซูจีในชุดกันหนาวสีแดง แต่งตัวอย่างงดงาม ยืนอยู่หน้
