ับคุยกันไปฉินเฉาคิดว่า ซื่อย่าเชียนและหยางลี่ แม่ลูกคู่นี้ความสัมพันธ์เข้ากันเป็นอย่างดีแต่กับฟางเหวินนั้น มีความกดดันที่ใหญ่มากครอบครัวของเธอเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ คิดกับลูกสาวเป็นแค่หุ่นเชิดของพวกตน ต้องทำตามการจัดการของพวกเขาหลังจากกินเสร็จ ฉินเฉาก็ช่วยซื่อย่าเชียนเก็บจาน แต่ก็ถูกซื่อย่าเชียนขวางไว้“เสี่ยวฉิน เธอเป็นแขก จะให้มาทำอะไรอย่างนี้ได้ยังไง ไปคุยกับลี่ลี่ที่ห้องนั่งเล่นก่อน ที่นี่ฉันจัดการเอง”หลังจากพูดจบก็ผลักฉินเฉาออกไปฉินเฉายักไหล่ เดินไปนั่งบนโซฟาที่ห้องนั่งเล่น“ฮิฮิ ไม่ทราบว่าวันนี้อาจารย์ฉินอยากจะดื่มชามั้ยคะ?”หยางลี่ก้มเอว ยืนอยู่ตรงหน้าฉินเฉา พร้อมกับพูดด้วยรอยยิ้ม“แค่กๆ ไม่ดื่ม….. ถ้าเกิดแม่เธอมาเห็นเข้า นั่นก็แย่แล้ว”การดื่มชาครั้งก่อนก็ถูกหยางลี่ทำออรัลให้จนเสร็จ“สวรรค์ ฉันพูดถึงเรื่องดื่มชา! คุณลุง คุณกำลังคิดอะไรอยู่!”
