ยใจ แต่ก็มีบางเรื่องที่ทำให้ฉันเป็นห่วงอย่างมาก เสี่ยวฉินก็รู้ดี เรื่องเพื่อนของเธอ ทำให้ฉันเป็นห่วงจริงๆ”“ก็ใช่” ฉินเฉาพยักหน้า “แต่ผมไม่ได้เถียงพี่สาวเชียนนะ ตอนเด็กใครบ้างที่ไม่เคยทำผิด เด็กพวกนี้ยังเด็กอยู่ อยู่ในวัยอยากรู้อยากลองคุณต้องรอให้พวกเขาโตอีกหน่อย พวกเขาจะเข้าใจเอง”“แต่ว่าฉันเป็นแม่ จะไม่ให้กังวลได้ยังไง”ซื่อย่าเชียนยังคงกังวล“ในจุดนี้ ขอพี่สาวเชียนวางใจ ผมจะจับตาดูหลานสาวคนนี้เอง ผมจะไม่ปล่อยให้เธอทำเรื่องไม่ดีอย่างแน่นอน”ฉินเฉาตบหน้าอกตัวเองแล้วพูดออกมา“เมื่อเสี่ยวฉินพูดอย่างนี้ฉันก็วางใจ”ซื่อย่าเชียนพยักหน้า เธอสังเกตว่าขวดไวน์ว่างเปล่า ดังนั้นจึงพูดขึ้น“โอ้ ดูสิ หมดขวดซะแล้ว ลี่ลี่ ไปดูตู้เก็บไวน์หน่อย เอาไวน์แดงปี05 ออกมา แม่เก็บไว้นานแล้ว วันนี้เราจะดื่มด้วยกัน”“ค่ะแม่”หยางลี่พยักหน้าแล้วลุกขึ้น “แม่ก็ดื่มน้อยๆ หน่อย”“ฮิฮิ แม่ของลูกเจรจาธุรกิจบ่อยๆ เรื่องดื่มนี่ไว้ใจได้เลย”ซื่อย่าเชียนโบกมือ ให้ลูกสาวเธอรีบไปหยางลี่หมุนตัว พร้อมกับแอบส่งสายตาให้ฉินเฉาความหมายคือ อย่าบอกเรื่องไม่ดีของฉันกับแม่นะจากนั้น เธอก็ไปที่ห้องเก็บไวน์ใต้ดินของบ้าน“เสี่ยวฉิน…..”เมื่อเห็นลูกสาวเดินไปแล้ว สีหน้าของซื่อย่าเชียนก็เปลี่ยนไปหน้าที่แดงเพราะไวน์ก็หายไป ถามฉินเฉาอย่างจริงจังว่า“บอกฉันมาหน่อย ที่โรงเรียน ลี่ลี่มีเด็กผู้ชายที่สนิทเป็นพิเศษมั้ย?”“พี่สาวเชียนพูดอะไร ไม่มีหรอกครับ”แต่ใน
