“อาจารย์ฉินเกรงใจไปแล้ว ฉันยังทำอาหารในครัวไม่เสร็จ ไว้จะให้ลี่ลี่อยู่เป็นเพื่อนคุณก่อน ตอนนี้ฉันคงต้องขอตัว”ซื่อย่าเชียนพูดด้วยความสุภาพอย่างมาก“ได้ครับ คุณไปทำงานของคุณเถอะ”ฉินเฉารีบพูดซื่อย่าเชียนพยักหน้า พร้อมกับเดินกลับเข้าไปในครัว หยางลี่ที่ถูกทิ้งไว้มองมาที่ฉินเฉาพร้อมกับแอบหัวเราะคิกคัก“เธอหัวเราะอะไร?”เมื่อเห็นหยางลี่หัวเราะ ฉินเฉาก็พลันรู้สึกยุ่งยากใจ สาวน้อยนางนี้มักจะมีเจตนาชั่วร้ายซ่อนอยู่เสมอ“คุณลุง ไปดูห้องฉันหน่อยมั้ย ครั้งก่อนก็ยังไม่ได้ดู”หยางลี่ดึงมือฉินเฉาแล้วพูดขึ้น“ไม่ไป…..” ฉินเฉาส่ายหัว มีท่าทางหวาดกลัวเล็กน้อยไปห้องเธอน่ะเหรอ เธอไม่จับบิดากินก็แปลกไปแล้ว…..“คุณลุงขี้ขลาด”หยางลี่ทำสีหน้าดูถูกฉินเฉานี่ทำให้ฉินเฉาโมโหขึ้นมา คิดว่าบิดากลัวสาวน้อยอย่างเธอจริงๆ!“ไป มีอะไรให้กลัวกัน”ฉินเฉาพูดจบก็พุ่งตรงไปที่ชั้นสองก่อนเลยหยางลี่พลันยืนนิ่ง ไม่ทันได้ตอบสนองเขาแต่ไม่นาน หยางลี่ก็ปรากฏสีหน้าพึงพอใจขึ้น พร้อมกับตามฉินเฉาไปทั้งสองคนเดินตามขึ้นบนชั้นสอง ตรงเข้าไปยังห้องของลูกสาวเจ้าของบ้าน“คุณลุง ในที่สุดวันนี้ฉันก็จะให้คุณได้เห็นห้องนอนของฉัน”หยางลี่ส่งท่าทางยั่วยวนให้กับฉินเฉา“ฉันคิดว่าเป็นห้องเก็บขยะมากกว่า”ฉินเฉาพูดขัดท่าทางมีความสุขของสาวน้อย“ขยะที่ไหน!”หยางลี่ทำให้ภาพในความคิดฉินเฉาหายไป “ห้องของฉันสะอาดจะตาย คุณดูสิ!”หลังจากพูดจบเธอก็เปิดประตูเข้าไปข้างในเหมือนกั
