ลงบนจานของฉินเฉาเมื่อเห็นสิ่งนี้ เจียงลี่และสามีของเธอก็พากันหน้าเปลี่ยนสีฉินเฉาหัวเราะลั่นในใจ เป็นไงล่ะ เห็นหรือยังว่าบิดาสำคัญแค่ไหน“แค่กๆ ไม่ทราบว่าคุณฉินดื่มอะไรมั้ย?”หลังจากกลับเป็นปกติ เจียงลี่ก็พลันถามฉินเฉาขึ้น“หึหึ ไวน์ขวดละหมื่น แค่ขวดเดียวไม่พอหรอกครับ”ฉินเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม “ผมชินกับการกินเบียร์เป็นลังใหญ่ไปแล้วเบียร์แช่เย็นขวดหนึ่งแค่ 4 หยวน จะดื่มทีต้องเป็นลังถึงจะสะใจ”แม้ว่าฉินเฉาจะเลี้ยงอาหารหลี่นากับพวกเป็นแสนบ่อยๆแต่เขากลับชอบร้านข้างถนนพร้อมกับเบียร์ขวดใหญ่มากกว่าแบบนั้นมันมีความสุขมากกว่า“เหอเหอ”เหมือนกับได้กู้หน้าคืน เจียงลี่หัวเราะออกมา “ไม่ต้องใส่ใจ ดื่มได้ตามสบายเลย พวกเรายังมีไวน์เก็บไว้อีกเยอะ”“ในเมื่อคุณป้าพูดอย่างนี้ผมก็ไม่เกรงใจแล้ว”ในเมื่อคนอื่นเป็นทุกข์ แล้วเขาจะทุกข์แทนคนอื่นไปทำไมฉินเฉาหยิบแก้วไวน์ที่มีไวน์อยู่ในแก้วขึ้นมาแล้วดื่มมันลงไปราวกับดื่มน˺าเปล่าพ่อแม่ของฟางเหวินเบ้ปากดูถูก ขณะที่มองอยู่ข้างๆไวน์แดงดื่มกันอย่างนี้เหรอ? ดูเหมือนว่าคนคนนี้จะดื่มเป็นแต่เบียร์จริงๆคนแบบนี้จะเหมาะกับการเป็นลูกเขยของตระกูลฟางได้ยังไง ขายหน้าแย่“พี่ใหญ่ฉิน….. ลองชิมเนื้อสเต๊กนี้ดูสิคะ”ฟางเหวินพูด“อืม”ฉินเฉากัดลงไปคำหนึ่ง นุ่มมาก ดูเหมือนจะถูกเชฟปรุงมาเป็นพิเศษแต่ยังไงก็ตาม เขาพูดออกมา“เนื้อสเต๊กนี้ธรรมดามาก เหวินเหวิน ไว้อีกสองวันฉันจะพาเธอไปกินเนื้อเสียบไม้ที่ถนนต
