ลำบาก แต่ก็ยังมีความหวัง…..”“หุบปาก!”ฟางไป่ฉวนทุบโต๊ะ หยุดคำพูดของลูกสาวตน แล้วพูดอย่างโมโหว่า“แกอยากให้ฉัน ฟางไป่ฉวนไม่มีหน้าพบผู้คนงั้นเหรอ!”“ต่อให้หนูจะเป็นลูกของพ่อ แต่ว่าหนูไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของพ่อ!”ฟางเหวินในตอนนี้ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว ไม่ยอมอ่อนข้อให้อีก“ดี ปีกกล้าขาแข็งแล้วนี่ เดี๋ยวนี้ปากกล้าขึ้นแล้ว!”ฟางไป่ฉวนถลึงตาใส่ลูกสาวของตน “ตราบเท่าที่ฉันยังมีชีวิตอยู่อย่าได้หวังว่าจะได้แต่งงานกับเจ้าหนูนี่! เว้นเสียแต่ฉันจะตายไปก่อน!”“พ่อ! ทำไมพ่อถึงเป็นแบบนี้!”ฟางเหวินแทบจะร้องไห้ออกมาและในตอนนี้เอง ฉินเฉาก็ได้ดึงเธอไว้ พร้อมกับทำให้เธอนั่งลง“หั่นเนื้อให้ฉันหน่อย ฉันจะคุยกับพวกเขาเอง”ฟางเหวินมองเข้าไปในตาของฉินเฉา พยักหน้า นั่งลง จากนั้นก็หยิบมีดและส้อม ค่อยๆ หั่นสเต๊กให้กับฉินเฉา
