ับปลามือเปล่า ดังนั้นจึงยิ้มเยาะแล้วพูดว่า “แต่ในเมื่อวันนี้เธอมาแล้ว ก็ถือว่าเป็นแขก เอาอย่างนี้แล้วกัน อยู่กินข้าวด้วยกันคืนนี้ก่อน แล้วค่อยคุยกัน”คนจีนชอบคุยกันระหว่างทานอาหาร ตระกูลฟางก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นยังไงก็ตาม ความรู้สึกนี้เหมือนงานเลี้ยงสังหารยังไงไม่รู้แต่ในเมื่อมาแล้ว ก็ช่วยฟางเหวินหน่อยแล้วกัน“ครับ ต้องรบกวนคุณลุงคุณป้าแล้ว”“ไม่ได้รบกวนอะไรหรอก ป้าอู๋ เตรียมอาหารได้แล้ว”“ค่ะ”แม่บ้านที่อยู่ใกล้ๆ รีบไปจัดอาหารทันทีจากนั้น ในห้องก็กลายเป็นเงียบ เจียงลี่และสามีของเธอ ฟางไป่ฉวน ทั้งสองคนมีใบหน้าเย็นชา ไม่มีใครพูดอะไร ฉินเฉาที่อยากจะหาเรื่องคุย เมื่อเห็นใบหน้าเหมือนกับภูเขาฉางไป่ของพวกเขา ก็ไม่พูดอะไรเหมือนกันสุดท้าย เขาก็ทำเพียงยักไหล่ จากนั้นก็หันไปคุยกับฟางเหวินฟางเหวินเป็นกังวล เธอกลัวว่าพ่อแม่ของเธอจะรู้ว่าพวกเธอแกล้งเป็นแฟนกันฉินเฉาชวนเธอคุย แต่ว่าเธอกลับไม่ตอบสนอง เพราะว่ากำลังถูกพ่อและแม่ของเธอทั้งสองคนจ้องอยู่นี่ทำให้ฉินเฉารู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างมากหลังจากเสียเวลาเปล่าไปเกือบชั่วโมง แม่บ้านก็ได้เดินเข้ามาแล้วพูดว่า“คุณท่าน คุณหญิงคะ อาหารเย็นเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ”“อืม”คุณนายเจียงลี่และสามีของเธอ ฟางไป่ฉวนพากันลุกขึ้นราวกับพระเจ้า เดินตรงไปที่ห้องอาหาร ไม่มีใครพูดเชิญฉินเฉาเลยสักคน“พี่ใหญ่ฉิน ขอโทษ…..”หลังจากที่พ่อกับแม่ของเธอออกจากห้องนั่งเล่นไป ฟางเหวินก็ได้จับ
