่ไม่บอกความลับของพี่กับฉัน นี่ออกจะไม่ยุติธรรมไปหน่อยเหรอ”“แค่กๆ ความลับใครเขาพูดกัน”ฉินเฉาให้ตายก็ไม่พูด“พี่ใหญ่ฉิน พี่ทำอย่างนี้ไม่ถูกนะ…..”ฟางเหวินอยากจะพูดอะไร แต่ในตอนนี้เอง แม่บ้านก็ได้เดินมาเรียกเธอ“คุณหนูคะ คุณหญิงให้มาเรียกไปทานข้าวค่ะ”“รู้แล้วค่ะ ป้าอู๋”ฟางเหวินโบกมือ“ดูท่า แม่ของเธอคงจะไม่ไว้ใจพวกเรา” ฉินเฉายักไหล่ จากนั้นก็จูงมือฟางเหวินเดินไปที่ห้องอาหาร“พี่ใหญ่ฉิน กับคำพูดที่พ่อแม่ฉันพูด พี่อย่าเอามาใส่ใจนะ”ฟางเหวินไม่ลืมที่จะเอ่ยเตือนฉินเฉา“วางใจได้ ฉันรู้น่า”ฉินเฉานึกไปถึงครั้งก่อนที่ไปบ้านหลัวชิงหลิน ไม่ใช่ว่าได้รับความอับอายเล็กๆ หรอกเหรอแต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เป็นแค่เรื่องขี้ผงเท่านั้นยังไงก็ตาม กับอีแค่ประธานของฟางกรุ๊ป ตราบเท่าที่เขาต้องการเพียงแค่โบกมือ เขาก็สามารถทำให้ฟางกรุ๊ปพังทลายลงได้แล้วเพราะว่าเศรษฐกิจของภาคเหนือทั้งหมด ล้วนแต่อยู่ในกำมือของเขาด้วยอำนาจที่มีในมือ ฉินเฉาก็เป็นเหมือนราชาที่ปกครองประเทศนั่นแหละหนึ่งนั้น ต้าฟากรุ๊ปมีหุ้นส่วนหนึ่งของตระกูลฟางอยู่ในมือ และสองพวกเขามีโครงการมากมายที่ร่วมมือกัน โครงการพวกนี้เป็นเงินส่วนใหญ่ของต้าฟากรุ๊ป ถ้าพวกเขาถอนตัว ฟางกรุ๊ปก็จบเห่อย่างแน่นอนแน่นอนว่าเรื่องนี้ฉินเฉาคงไม่ทำเพราะถ้าเขาทำ เศรษฐกิจของภาคเหนือจะต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงคนนับไม่ถ้วนจะกลายเป็นคนว่างงาน โรงงานมากมายจะพากันปิดตัวลงแม้ว่าฉินเฉาจะเป็นผู้ฝึกตน
