เมื่อรถติดอยู่นานไม่ไปไหน สุดท้ายฉินเฉาก็ไม่มีทางเลือกได้แต่เปิดประตูออกไป“นายลงไปทำไม?”เจียงตงถามอย่างแปลกใจ“ฉันไม่ติดอยู่ในรถกับนายหรอก ฉันกำลังรีบ ทางนั้นมีทางลัดอยู่”ฉินเฉามองมือถือ บนนั้นเขียนไว้ว่า 10 นาทีแล้ว“นายจะปั่นจักรยานไปเหรอ”เจียงตงมองไปที่รถที่ต่อแถวกันแน่นขนัดแล้วพูดขึ้น “แต่ว่านายดูสิ ฉันว่าแม้แต่จักรยานก็ผ่านไม่ได้”“นายพูดถูก”ฉินเฉาปิดประตู เพราะว่าด้านข้างมีรถ จะเปิดทิ้งไว้ไม่ได้ “ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจจะใช้ทางนี้”“ทางไหนของนาย?”เจียงตงไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้เอง ฉินเฉาก็ได้กดกระจก ร่างกายยืดหยุ่นอย่างมาก กระโดดขึ้นไปบนหลังคารถ“เชี่ย เจ้าหมอนี่มันทำอะไรของมัน…..”เจียงตงเพิ่งจะถาม เขาก็ได้ยินเสียงดังมาจากหลังคารถ เหมือนกับมีของหนักตกใส่เขาที่รู้ความสามารถของฉินเฉาดี ก็เกิดหน้าซีด“เชี่ย อย่านะ!”ไม่รอให้เขาได้โผล่หัวไปดู เขาก็เห็นเงาจักรยานขี่ผ่านหลังคารถสีเงินขาวของเขา พร้อมกับกระโดดไปที่หลังคารถของอีกคัน“เชี่ย เจ้าหมอนี่ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ!”ปากของเจียงตงถึงกับหุบไม่ลง“เชี่ย เจ้าบ้านี่เป็นใครวะ แม่งบ้าไปแล้วเหรอ!”“นักแสดงกายกรรมนี้มาจากไหน!”“เฮ้ย รถฉัน จ่ายค่าเสียหายมา!”กลุ่มคนพากันโผล่หัวออกมา ตะโกนไล่หลังฉินเฉาที่ขี่จักรยานอย่างรวดเร็วฉินเฉาไม่สนใจว่าเจ้าของรถจะด่าเขายังไง เพราะว่าจักรยานของเขาได้รับการกลั่นมาแล้ว มันไม่ทำให้รถของพวกเขามีรอยขีดข่วน เขาขี่ผ่านกลุ่มรถที่ติ
