กติแล้ว ไม่ง่ายเลยที่จะเรียกพวกเขามาจากที่บ้าน แต่วันนี้พอผมโทรไปพวกเขาก็เต็มใจมาที่นี่เพื่อคุณโดยเฉพาะเลย!”เมื่อหัวหน้าพูดจบ กลุ่มศาสตราจารย์ก็เริ่มเคลื่อนไหวชายแก่ที่เหมือนจะมีอำนาจมากที่สุดได้กดลงบนตัวของยายแก่หลายจุด“ตรงนี้เจ็บมั้ย?”“ไม่เจ็บ…..”“นี่ล่ะ?”“ไม่เจ็บ…..”“ไม่เจ็บเลยเหรอ?”“ไม่เจ็บ…..”“แล้วคุณเจ็บตรงไหน?”ศาสตราจารย์ขมวดคิ้ว“นี่ ตรงนี้!”ยายแก่รีบชี้ไปที่ขาของตน“นี่เหรอ? ตรงนี้เจ็บยังไง?”เพื่อสอบถามให้ลึกขึ้น หลายคนต่างก็คิ้วขมวด กระซิบกัน ไม่รู้ว่าคุยอะไรตัวหัวหน้าก็เข้ามาแล้วพูดว่า“คุณป้า คุณวางใจได้เลยไม่ต้องกังวล ที่นี่มีแพทย์ที่เชี่ยวชาญที่สุดคุณจะไม่เป็นอะไรอย่างแน่นอน วางใจได้”เมื่อได้ยินหัวหน้าคนนี้พูด ยายแก่คนนี้ยิ่งกังวลหรือว่าฉันจะหาเรื่องให้ตัวเองจริงๆ?“เอาล่ะคุณป้า คุณเจ็บที่ขาได้ยังไง?”หัวหน้าถามอาการ ต้องรู้ก่อนว่าได้รับบาดเจ็บมายังไง ถึงจะหาวิธีรักษาได้“ฉัน ฉันถูกคนพวกนั้นขับรถชน”ยายแก่ชี้นิ้วไปที่เจียงตง จากนั้นก็พูดว่า “ฉันก็เลยเจ็บขา”“ฉันนี่นะ?”เจียงตงชี้ใส่หน้าตัวเอง “คุณป้า อย่ามาพูดเหลวไหลนะ! ผมไม่ได้ชนคุณ คนอื่นต่างหากที่ชน!”“แต่ แต่ว่าฉันจำได้ว่านายเป็นคนชน”ยายแก่พูดขึ้น “แม้ว่าขาของฉันจะถูกชนจนเจ็บ แต่ว่าหัวของฉันไม่ได้เลอะเลือน! อย่าหวังว่าจะหนีไปได้ ฉันจำทะเบียนรถของนายไว้แล้ว”“ฉัน นี่…..”เจียงตงถึงกับพูดไม่ออก สีหน้ากลายเป็นไม่น่าดูอย่างยิ่งฉิ
