็นที่รักของพระเจ้าของเขาซูซาน ก็ไม่มีข้อยกเว้น“เพราะว่าประมุขคนนี้ เมื่อเทียบกับเจ้าแล้ว แข็งแกร่งกว่าเจ้ายังไงล่ะ!”บนหมัดของฉินเฉามีแสงสีดำอัดแน่นอยู่“ไป จันทร์เต็มดวง!”ตูม!หมัดนี้ต่อยใส่ร่างของโม่เทียนหยาตูม ตูม ตูม!เสียงระเบิดรัวๆ ดังมา ร่างของโม่เทียนหยาเป็นราวกับว่าวสายป่านขาด ลอยไป ขณะเดียวกัน ร่างของเขาก็มีแสงสีดำระเบิดออกไม่หยุดตูม!สุดท้าย ขณะที่ร่างของเขาจะตกถึงพื้น จันทร์เต็มดวงสีดำขนาดมหึมาที่อัดแน่นไปด้วยพลัง พริบตาก่อนที่จะถึงพื้นนั้น ก็ได้กดพื้นจนเป็นหลุมโม่เทียนหยานอนอยู่ในหลุมไม่ขยับตัวไม่รู้ว่าชายคนนี้สลบไปแล้ว หรือว่าอายเกินกว่าที่จะลุกขึ้น“ต่อไปใคร!”ฉินเฉากลับมาที่ป้ายสำนักอีกครั้ง พร้อมกับแสดงท่าทางดูถูกต่อเหล่าผู้กล้า“ท่านประมุขร้ายกาจมาก!”“ไม่เสียทีที่เป็นถึงประมุขของพวกเรา!”“ในที่สุด พวกเราก็มีหน้ามีตากับเขาสักที!”ศิษย์ในนิกายหลัวซาเห็นพลังที่ไร้เทียมทานที่ฉินเฉาแสดงออกมาในหัวใจของแต่ละคนล้วนแต่เลื่อมใสฝ่ายธรรมะแต่ละสำนัก ต่างมองหน้ากันด้วยสีหน้าว่างเปล่าในที่สุด ถานไห่ก็พยักหน้า ยืนขึ้น แล้วโบกมือไปทางร่างของศิษย์ตนที่อยู่ห่างออกไปร่างกระบี่หมดฤทธิ์ กระบี่ลอยออกมาจากร่างของโม่เทียนหยา“พวกเราได้เห็นถึงความสามารถของประมุขฉินแล้ว”หลังจากที่ถานไห่รับร่างของโม่เทียนหยากลับมาแล้ว เขาก็เปิดปากพูดขึ้นว่า “การก่อตั้งนิกายของประมุขฉินถือว่าเหมาะสม ดังนั้นตัวข้าขอประกา
