ยู่นิกายอยู่ ป้ายมอดคนม้วย“ประมุขฉิน!”เมื่อเห็นแผ่นป้ายเปล่งประกาย โม่เทียนหยาพลันตาเป็นประกายพูดว่า “ในเมื่อเชิญพวกเรามาในงานก่อตั้งสำนัก พวกเราก็ขอทำตามธรรมเนียม ถล่มป้ายสำนัก!”ถล่มป้ายสำนักนี้ เป็นส่วนหนึ่งของพิธีการฉินเฉาก่อตั้งนิกายหลัวซาขึ้น เขารู้ถึงธรรมเนียมทั้งหลายพวกนี้ดังนั้นจึงตอบกลับ การท้าทายพวกเขาตรงหน้าป้ายสำนักนี้สำนักทั้งหลายพากันส่งตัวแทนออกมาเพื่อโจมตีป้าย ถ้าแผ่นป้ายถูกทำลาย อย่างนั้น การพิธีตั้งสำนักของฉินเฉาก็เป็นอันล้มเหลว นิกายหลัวซาก็ถือว่าไม่ถูกตั้งขึ้นถ้าภายใต้การโจมตีของผู้กล้า แผ่นป้ายยังคงอยู่ดี งั้นก็อธิบายได้ว่า นิกายหลัวซาจะเป็นที่จดจำของทุกคน“ดี”ฉินเฉาโบกมือ ศิษย์รอบๆ ก็พากันเล่นดนตรีด้วยท่วงทำนองเร่าร้อน เขายืนอยู่ด้านหน้าแผ่นป้าย จับจ้องไปที่เหล่าผู้ฝึกตนทุกคน“ผู้กล้าคนไหนที่จะออกมาเป็นคนแรก?”“ข้าขอเป็นคนแรก…..”โม่เทียนหยาอยากจะออกไป แต่ก็ถูกถานไห่กดไหล่ไว้ด้วยด้ามกระบี่“อดทนไว้ ยังไม่ถึงตาพวกเรา”แต่ในตอนนี้เอง ไต้ซือชิฝ่าจากวัดเป่าไต้เขาซงซานก็ได้พนมมือพร้อมกับยืนขึ้น“อามิตตาพุทธ!”เสียงสรรเสริญพระพุทธเจ้าดังไปทั่วทะเลสาบ ฉินเฉาทอดถอนใจพื้นฐานฝึกตนของไต้ซือรูปนี้ เหมือนจะก้าวหน้าขึ้น“ประมุขฉิน ครั้งก่อนที่หมู่บ้านซานฮัว อาตมาแพ้ประสกอย่างไม่เต็มใจ ถ้าไม่ใช่เพราะปีศาจเฒ่า หลัวเต๋อจากเมื่อพันปีก่อนช่วยไว้ คาดว่าประสกคงพ่ายแพ้ในน˺ามือของอาตมา”“ไต้ซ
