งไม่ใช่ว่าท่านเป็นคนสอนให้เธอหรอกนะ!”“บางทีน่ะนะ…..”ฉินเฉามีความรู้สึกว่าชายที่ชื่ออิงเทียน เป็นคนที่ใช้ความคิดธรรมดามาตัดสินไม่ได้แม้ว่าจะชื่ออิงเทียน แต่เหมือนจะทำเรื่องที่ไม่เหมาะเจตนาฟ้า“แล้วคนพวกนั้นที่เห็นเหตุการณ์จะทำยังไงดี?”ฉินเฉาหันไป มองไปที่เหล่าสตาฟที่หลบอยู่ในสนามกีฬาแล้วถามขึ้น“เรื่องง่ายๆ ลบความทรงจำพวกเขาก็จบ”หลัวเต๋อพูดออกมาอย่างไม่เห็นเป็นเรื่องสำคัญ “เดี๋ยวข้าสอนวิชานี้ให้เจ้าเอง”“ลบความทรงจำ นี่ออกจะชั่วร้ายไปหน่อยมั้ย”ฉินเฉาคิดว่าการลบความทรงจำคนอื่น มันเป็นเรื่องที่น่ากลัวอย่างมาก“งั้นก็ฆ่าให้หมด”อาหลีพูด“แล้ววิชานี้มันใช้ยังไง?”ฉินเฉารีบถามขึ้นมาทันทีเมื่อได้วิชา ฉินเฉาก็เดินไปหาเหล่าสตาฟพวกนั้นทีละก้าวสตาฟพวกนั้นพากันตกใจ มองไปที่ชายในชุดดำ แล้วคิดว่าเขาจะทำการปิดปากพยาน“แม่จ๋า หนีเร็ว!”“ช่วยด้วย!”“ผมผิดไปแล้ว ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น ผมไม่เห็นอะไรเลยจริงๆ!”คนพวกนี้ยกเท้าเตรียมหนีแต่ฉินเฉาจะปล่อยให้พวกเขาหนีไปได้ยังไงเขายื่นมือออกไป ใช้พลังจิตตรึงร่างพวกเขาไว้“แม่จ๋า ทำไมฉันขยับไม่ได้!”“ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย…..”“คุณลุง อย่าฆ่าผมเลย ผมยังเด็ก ยังไม่อยากตาย…..”คนหลายคนนี้มีสภาพไม่ต่างกันมีเพียงเฉินซินเท่านั้นที่มีสีหน้าซีดขาวเล็กๆ เคลื่อนไหวอย่างไร้อารมณ์ ยืนจ้องไปที่ฉินเฉาฉินเฉาหลบสายตาของเธอ แล้วใช้วิชากับคนอื่นๆคนพวกนี้ก็พากันสลบอย่างรวดเร็ว หลังจากที่ฉินเ
