ันเอง”“ข้ายกให้เจ้า เทาเที่ย”ซวนหยวนอิงจี๋สูดหายใจลึกๆ ผมสีเงินที่สยายออกเริ่มสงบลง แต่ความเกลียดชังยังคงอยู่ในสายตาของเธอ“ครั้งนี้ไม่ต้องฆ่าเขา ทำให้เขาทรมาน เราจะค่อยๆ เล่นกับเขา”“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”เทาเที่ยพยักหน้า จากนั้นก็ส่งร่มให้กับซวนหยวนอิงจี๋ซวนหยวนอิงจี๋รับร่มมา ร่างที่งดงามของเธอค่อยๆ ถอยออกไปเหมือนจะถอนตัวออกจากสนามรบ“ไม่ว่าเจ้าจะเป็นอิงเทียน หรือฉินเฉาก็ตาม”เทาเที่ยหยุดให้มือของเขาดูดน˺าฝน ทำให้ฝนตกลงมาที่ซอยแห่งนี้อีกครั้ง ทำให้มันเต็มไปด้วยความรู้สึกหนาวเย็น“ใครก็ตามที่ทำให้ฝ่าบาทพิโรธ มันผู้นั้นจะต้องถูกลงโทษ”หลังจากพูดจบ เขาก็ยื่นมือที่เป็นหัวสัตว์ ดูดศพของมนุษย์หมาป่าเข้าไปหลังจากนั้น หัวนั้นก็เปลี่ยนกลับเป็นแขนของเขาเหมือนเดิมจากนั้น ก็ลุยฝ่าม่านฝน พุ่งเข้าใส่ฉินเฉา“ยอมจำนนซะ! อิงเทียน!”เทาเที่ยชูหมัดขึ้นสูง ต่อยเข้าที่หน้าของฉินเฉา“จงเป็นพลังให้ข้า! หลีหยิน!”ฉินเฉาเรียกกำไลเก้ามังกรออกมา พร้อมกับปลดปล่อยพลังของมันโดยไม่รีรอ“นายท่าน ข้ามาแล้ว!”อาหลีที่ได้รับคำสั่งให้ไปควบคุมนิกายหลัวซา ทันใดนั้นเมื่อได้ยินคำเรียกหาของฉินเฉาจากกำไลเก้ามังกร ก็พลันปรากฏตัวข้างกายฉินเฉาทันทีมังกรสีดำขนาดใหญ่จากกำไลเก้ามังกรของฉินเฉาทะยานขึ้นไปบนฟ้า บินเป็นวงกลม ชนเข้ากับสายฝนที่ตกลงมา จากนั้นก็พุ่งเข้าไปในร่างของฉินเฉาขณะเดียวกัน สนับแขนรูปมังกรก็ได้ปรากฏขึ้นบนแขนขวาของฉินเฉานี่คือชิ