ออกมา “บาเรีย!”ชายคนนี้เพิ่งจะเรียกบาเรียออกมา แต่ในตอนนี้เอง ก็ได้มีผมสีดำกลุ่มหนึ่งลอยเข้าใส่เขาผมนี้พันเข้าที่คอของมนุษย์หมาป่าอย่างแน่นหนาคำพูดที่เหลือของเขาถูกบังคับให้กลืนลงคอไป“แค่กๆ อึก…..”พลังของผมพวกนี้น่าสะพรึงมาก คอของมนุษย์หมาป่าเริ่มปรากฏรอยเลือด ตาของมันปูดโปนออกมา อยากจะหันกลับไปมองข้างหลังแต่ก็ไม่มีโอกาสฉัวะ!กระดูกและร่างถูกฉีกออกจากกันหัวของมนุษย์หมาป่าถูกเส้นผมกราชากจนกลิ้งหลุนๆ ลงกับพื้น“พวกอมนุษย์กระจ้อยร่อย กล้าลงมือกับอิงเทียนของข้า?”ผู้หญิงคนนี้สะบัดผม สลัดคราบเลือดที่ติดอยู่ทิ้งไป“สกปรกยิ่ง แทบทำให้ผมของข้าเลอะ”“อิงเทียนของเธอ?”ในใจฉินเฉาเย็นเยียบ ร่างสั่นน้อยๆ “เธอ… เธอคือซวนหยวนอิงจี๋อย่างงั้นเหรอ?”“ในที่สุดเจ้าก็จำผู้อื่นได้แล้ว?”ใบหน้าของหญิงสาวพลันเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ราวกับดอกไม้ที่กำลังเบ่งบานอยู่กลางสวน เป็นความงามที่ทำให้ผู้คนหายใจไม่ออก“ข้ามีความสุขจัง…..”ซวนหยวนอิงจี๋เอามือกุมหน้าอก ดวงตาที่งดงามมีน˺าตาไหลออกมาโดยไม่คาดคิด“เจ้า เจ้ายังคงจำชื่อผู้อื่นได้…..”ฉินเฉากลืนคำพูดที่เหลือกลับ ไม่กล้าพูดว่าตัวเองได้ฟังมาจากโฮ่วถ้าไม่ใช่โฮ่วเล่าประวัติให้ฟังล่ะก็ เขาจะไปรู้ได้ยังไงว่าซวนหยวนอิงจี๋เป็นคนยังไง“ก่อนหน้านี้เป็นฉันทำผิดกับเธอ”เมื่อฉินเฉาเป็นอิงเทียนที่กลับชาติมาเกิด เขาก็มีหน้าที่ต้องแบกรับภาระนี้ ถ้านี่เป็นสวรรค์ ตอนนี้บิดาจะจับเธอตีก้นแล้ว“เพราะว
