“คุณลุง? คุณแน่ใจแล้วใช่มั้ยว่าคุณมีตั๋วจริงๆ?”จักรยานสีดำเก่าๆ ที่กำลังปั่นด้วยความเร็วบนถนนจักรยานคันนี้ คนส่วนมากในเมืองซู่หนานอาจจะไม่รู้จักมีเพียงคนไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าพาหนะชนิดนี้เป็นสัญลักษณ์ของอะไรสถานะ ใช่แล้ว เป็นสัญลักษณ์ของสถานะ!มันไม่ใช่เพราะพาหนะที่ทำให้มันมีค่า แต่เป็นเพราะคนที่ขี่มันหยางลี่ในตอนนี้กำลังนั่งซ้อนท้ายพาหนะคันนี้ กอดเอวฉินเฉาขณะที่ปากก็ถามขึ้น “ฉันถามพวกพี่ชายทั้งหลายที่ร้ายกาจ แต่พวกเขาก็บอกว่าไม่มีวิธีเพราะว่าตั๋วขายหมดแล้ว”“นี่ พี่ชายทั้งหลายอะไรของเธอ”ฉินเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันมีคนวงใน”“คุณลุง คุณโชว์ตั๋วให้ฉันดูหน่อยสิ…..”“ตั๋วเหรอ? ฉันไม่ใช้ตั๋ว”ฉินเฉาที่มือหนึ่งจับแฮนด์ ขณะที่มืออีกข้างแบออก “ฉันบอกแล้วว่ามีคนวงใน เธอวางใจเถอะ มีฉันอยู่ทั้งคน”ความเร็วที่ฉินเฉาปั่นไม่ได้ช้า ไม่นานก็มาถึงหน้าสนามกีฬาที่เฉินซินใช้จัดคอนเสิร์ตในตอนนี้ ที่ด้านนอกรายล้อมไปด้วยผู้คนหลายคนเป็นแฟนคลับที่เตรียมจะเข้าไปข้างใน หรือแฟนตัวยงที่หาตั๋วไม่ได้กำลังหาตั๋วผีที่หน้างานยังไงก็ตาม วันนี้พวกเขาก็ต้องผิดหวังเพราะว่าคอนเสิร์ตของเฉินซินนี้ ได้ก่อให้เกิดกระแสขึ้นเมื่อสิบวันก่อน ตั๋วทั้งหมดถูกขายออกไปไม่อย่างนั้น หยางลี่คงไม่ต้องกังวลอย่างนี้มองไปที่กลุ่มคนที่ถูกยามรักษาการณ์ขวางไว้ ป้องกันเหล่าแฟนคลับบุกเข้าไป หยางลี่ก็อดไม่ได้ให้ถามขึ้น“คุณลุง คุณไม่ได้หลอกฉันจริงๆ ใช่
