ตาก็เริ่มหมุนเหยาสือซ่างเซียนร่างสั่นไม่หยุด ผิวของเขาเริ่มชราภาพอย่างรวดเร็ว เขาก็กลายเป็นชายชราหนวดขาวชายคนนี้นอนลงกับพื้น ไม่กระดุกกระดิกแม้ว่าจะสามารถทำให้เขากลายเป็นคนธรรมดาได้แค่สิบนาที แต่สิบนาทีนี้ก็เพียงพอที่จะสังหารเขา“ตาย”จิ่วเทียนเซียนเฟยพูดจบก็ขยับขลุ่ยเซียนในมือเสียงที่เปล่งออกมาจากขลุ่ยเป็นเสียงของธรรมชาติ และในตอนนี้เอง มันก็ได้กลายเป็นอาวุธสังหารร่างของชายชราสั่นเทิ้ม จากนั้น ร่างของเขาก็เหมือนกับถูกมีดนับพันฟันใส่ เริ่มมีรอยเลือดปรากฏขึ้น ไม่นาน เขาก็กลายเป็นคนที่เลือดท่วมร่างเหยาสือซ่างเซียนผู้ทรงเกียรติที่เปล่งพลังเมื่อครู่ มาตอนนี้ ตัวเขากำลังกรีดร้องด้วยความไม่อยากจะตาย ไม่มีพลังให้ขัดขืนนัยน์ตาของเขาค่อยๆ หม่นแสงลงทีละน้อย ในที่สุด ก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว สุดท้ายก็ตายไป“เหยาสือซ่างเซียนคนนี้ ในโลกเซียน เป็นได้เพียงข้ารับใช้ตัวเล็กๆเท่านั้น”จิ่วเทียนเซียนเฟยที่สังหารชายคนนี้เพียงชี้นิ้ว จากนั้นก็ลงมาจากอากาศอย่างช้าๆ เดินตรงมาที่ฉินเฉา“สามารถตายในมือข้า ถือว่าเขาโชคดีแล้ว”จิ่วเทียนเซียนเฟยเดินมาถึงตรงหน้าฉินเฉา พร้อมกับจับมือเขาขึ้นมาอย่างอ่อนโยนฉินเฉารู้สึกเหมือนกับมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านร่างของเขานี่เป็นความรู้สึกที่ทำให้จิตใจกราชุ่มกราชวยถ้าให้นำไปเทียบกับตอนที่หยางลี่ทำให้เขา สบายกว่านับหมื่นเท่าตัวเขารู้สึกมีความสุขจนวิญญาณแทบหลุดจากร่างคนมาทีหลัง มีความหมา
