เหล่าหายนะทั้งหลายพยายามหยุดการบุกเข้ามาของกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ แต่กระบี่ปทุมพิสุทธิ์เป็นเหมือนมีดที่ผ่าเนย ทำลายล้างการป้องกันที่แข็งที่สุด ไม่มีอะไรที่ตัดไม่ได้ ตัดผ่านกลุ่มหายนะ โดยที่ความเร็วไม่ลดลงแม้แต่น้อยใบหน้าของเหยาสือเปลี่ยนเป็นตกตะลึงเล็กน้อย เมื่อกระบี่ปทุมพิสุทธิ์มาถึงตรงหน้าของเขา เขาก็ปัดพัดในมือออกไป ป้องกันร่างของเขาปัง!พริบตาที่พัดปะทะเข้ากับแสงสีทอง เหมือนกับพลังโจมตีของวิชาเซียนถูกกระตุ้นให้เคลื่อนไหวยังไงก็ตาม กระบี่ปทุมพิสุทธิ์ของฉินเฉากลับแทงเข้าไปในพัดได้อย่างง่ายดาย จากนั้น ก็ปักเข้าที่ไหล่ของเหยาสือซ่างเซียน“นี่…..”ร่างของเหยาสือสั่น เหล่าหายนะที่คืบคลานพลันถอยกลับกลายเป็นหมอกสีแดง แล้วหายไปในอากาศเขายื่นมืออีกข้างออกมาจับที่ด้ามกระบี่ พร้อมกับดึงกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ออกมาจากนั้น กระบี่ปทุมพิสุทธิ์พลันเปลี่ยนเป็นแสงสีทองแล้วหายไป“นี่คือ….. กระบี่ฟ้า…..”สายตาในการตัดสินของเหยาสือดีมาก เขารู้ได้ว่าตัวเองบาดเจ็บด้วยอะไร“คิดไม่ถึงจริงๆ …..”เขามองไปที่ฉินเฉา ขณะที่บาดแผลตรงไหล่เริ่มสมานตัวอย่างรวดเร็ว “เจ้าถึงกับมีพลังของกระบี่ฟ้าอยู่กับตัว! ไม่แปลกที่อวาตาร์ของหลัวนี่ที่ลงมายังโลกจะหายไป ดูท่าคงถูกเจ้าดูดกลืนไปแล้ว”ในใจของฉินเฉาอดนึกถึงการต่อสู้ระหว่างเขาและหลัวนี่ขึ้นมาไม่ได้ในตอนนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะพลังจิตก่อเกิด ตัวเขาคงไม่สามารถโจมตีฝั่งตรงข้ามได้หลัวนี่ไม่เสีย
