ว่าจะเป็นวิชาจากโลกเซียน….. แต่ว่าดูจะแปลกไปหน่อยนะ”เขาพูดขณะที่ถือพัดสีขาวของตนขึ้นเขาไม่ขยับ ขณะที่ฝนกระบี่กำลังตกลงมา เขาเพียงแค่โบกพัดในมือเบาๆจากนั้น ภาพน˺าหมึกที่วาดอยู่บนพัดก็ได้หายไป“โฮกกก!”จากนั้น มังกรน˺าขนาดใหญ่ก็ได้ลอยออกมาจากพัดของเขาทะยานขึ้นสู่ฟ้ากระบี่ปทุมพิสุทธิ์ที่ตกลงมาถูกชำระล้างไปในพริบตา แต่มังกรน˺ายังคงทะยานพร้อมกับส่งเสียงคำรามออกมาอย่างต่อเนื่อง ข้างล่างติดถนน ข้างบนติดชั้นเมฆปล่อยสายฝนกวาดลงมาไม่หยุด“ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมีความสามารถที่น่าสนใจอย่างนี้”เหยาสือพูดพร้อมกับยิ้มบางๆเห็นฝั่งตรงข้ามมีท่าทางสบายขณะที่ทำลายการโจมตีของตน ฉินเฉาก็ได้แต่สูดหายใจเข้าด้วยความรู้สึกเย็นเยียบ“จริงๆ ด้วย ระดับของเซียนบนฟ้ากับฉันยังห่างกันอยู่ช่วงใหญ่มาก”ฉินเฉามองไปที่ฝั่งตรงข้ามและพูดออกมา“เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว”เหยาสือพูดด้วยรอยยิ้ม “จัดการกับคนตัวเล็กๆ อย่างเจ้า ข้าใช้แค่นิ้วก็พอแล้ว”เมื่อเขาพูดจบ ก็ยื่นนิ้วก้อยชี้ไปที่ฉินเฉาฉินเฉาพลันรู้สึกว่าร่างกายของตนขยับไม่ได้และที่พื้นก็มีน˺าผุดขึ้นมาพร้อมกับมังกรน˺าที่รัดร่างของเขาไว้มังกรน˺าที่มาจากพลังของเซียน เป็นดั่งโซ่ตรวนที่ผูกมัดร่างของเขาเหยาสือโบกพัด พร้อมกับค่อยๆ เดินมาถึงตรงหน้าฉินเฉา“ข้ามาที่นี่เพื่อจัดการเจ้า”เขายื่นพัดออกมา ต้องการฟาดใส่หัวของฉินเฉาแต่ในตอนนี้เอง พลังที่ร้ายกาจพลันปะทุออกมาจากร่างฉินเฉามังกรน˺าที่รัด