และงดงามกว่าหน่อยรูปร่างของเธอดีกว่าหยางลี่มาก หน้าอกที่ถูกซ่อนอยู่ในชุดคลุมเผยออกมาให้เห็นรำไรจนคันลูกตาฉินเฉาไอแค่กๆ ละสายตาจากชุดคลุมของผู้อื่น หันมาสนใจเค้กตรงหน้าซื่อย่าเชียนพบว่าสายตาที่หื่นกามไม่ได้จับจ้องมาที่เธออีกก็พยักหน้าแล้วพูดว่า“อาจารย์ฉิน หยางลี่คงไม่ทำอะไรให้คุณโกรธหรอกใช่มั้ยคะ”ไม่ทำกับผีสิ! เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตกนรกอยู่บ่อยครั้ง!แน่นอนว่านี่เป็นแค่ความคิด แต่เวลาพูดเขาพูดอีกอย่าง“ไม่มีหรอกครับ ไม่มี หยางลี่ นักเรียนคนนี้นิสัยดีมาก ดูได้จากคุณหยางลี่ตั้งใจเรียนมาก ไม่มีอะไรอย่างที่คุณคิดหรอกครับ”“โอ้”ซื่อย่าเชียนพยักหน้า “ตั้งแต่เด็กแล้ว ฉันจะบอกคุณยังไงดี เธอเป็นเด็กที่ซนมาก จนกระทั่งพ่อของเธอเสียไป เธอก็กลายเป็นเด็กดีเชื่อฟังฉันทุกอย่าง”“พ่อของหยางลี่เธอ…..”ฉินเฉาอยากรู้มาก“โอ้ เรื่องมันยาว”ซื่อย่าเชียนที่นั่งอยู่ สลับขาที่ไขว้ คิดถึงช่วงเวลาดีๆ ของตนจากนั้นก็หยิบบุหรี่จากกล่องที่วางอยู่ใกล้ๆ ออกมาหนึ่งตัวแล้วพูดว่า“อาจารย์ฉินรังเกียจมั้ยที่ฉันจะสูบบุหรี่?”“ไม่รังเกียจครับ ไม่รังเกียจ”ฉินเฉาโบกมือ แต่เขาไม่คิดว่าผู้หญิงอย่างซื่อย่าเชียนจะสูบบุหรี่ด้วย“ฮิฮิ อาจารย์ฉินคงคิดว่าผู้หญิงอย่างฉันไม่สูบบุหรี่ใช่มั้ยคะ”ซื่อย่าเชียนเหมือนกับอ่านความคิดของฉินเฉาออก เธอจุดบุหรี่แล้วคาบไว้ในปาก“ที่จริงแล้วฉันก็ไม่สูบหรอกค่ะ แต่พอพ่อของลี่ลี่ตาย ฉันก็เลยหัด”“โอ้?”ฉินเฉายิ
