เสียงเปิดประตูดังมา ตามมาด้วยแสงไฟในห้องที่สาดแสงออกมาพร้อมกัน ส่องต้องร่างของทั้งสองคนร่างของหยางลี่สั่น ขณะที่ปากแทบจะกัดฉินเฉาน้อยของเขาโชคดีที่ฉินเฉาฝึกพระสูตรหัวใจเพชร ไม่อย่างนั้น สิ่งที่สวรรค์ประทานให้เขานี้ น่ากลัวว่าจะใช้การไม่ได้แล้ว“แม่ แม่…..”หยางลี่ยืนขึ้น ขวางร่างฉินเฉาไว้ มองไปที่ผู้หญิงที่ดูงดงามที่ยืนอยู่หลังประตูผู้หญิงคนนั้นดูสูง และคล้ายหยางลี่อยู่ 7 – 8 ส่วน แต่เธอดูเป็นผู้ใหญ่กว่าหยางลี่ งดงามกว่า ถ้าไม่ใช่เพราะหยางลี่เรียกเธอว่าแม่เมื่อกี้นี้ ฉินเฉาคงคิดว่าผู้หญิงคนนี้เป็นพี่สาวของหยางลี่เธอยังดูสาวอยู่เลยถ้าเป็นปกติ อย่าว่าแต่เห็นแม่หยางลี่เลย ต่อให้เป็นยายของเธอก็ไม่มีทางอึดอัดอย่างนี้แต่ตอนนี้มันออกจะไม่ปกติ เจอแม่คนอื่นไม่ใช่อะไร แต่ปัญหาคือกางเกงที่แทบจะถูกถอดออกจนจะหลุดตูดนี้ฉินเฉาใช้ความเร็วในพริบตาที่หยางลี่ขวางตัวเองไว้นี้ดึงกางเกงขึ้นการดึงกางเกงขึ้นนั้นเร็วอยู่แล้ว ปัญหาอยู่ที่เข็มขัดที่ต้องใช้เวลาสักหน่อยฉินเฉาที่เข็มขัดหลุดลุ่ย รวมกับท่าทางของหยางลี่เมื่อกี้ ผู้หญิงที่งดงามตรงหน้านี้ก็สามารถคาดเดาได้ อย่างรวดเร็ว สีหน้าของเธอก็กลายเป็นเย็นชาฉินเฉาพลันรู้สึกว่าอุณหภูมิในห้องลดลงหลายระดับเขาอดไม่ได้ให้รู้สึกสั่นเขาพลันสูดหายใจลึก ขยับนิ้วดึงเข็มขัดให้แน่นจากนั้นก็แสร้งเป็นพูดว่า“หยางลี่ เข็มขัดเส้นนี้เธอซ่อมไม่ได้หรอก พรุ่งนี้ฉันค่อยไปซื้อใหม่แล้วก
