ผู้ชนะ!”“ตกลง”ฉินเฉาพยักหน้า และตอนนี้เอง หานปิงก็ได้เข้ามาพูดว่า “คุณลุงเกมนี้คุณกับฉันมาเล่นคู่กัน หยางลี่ห่วยเกินไป เราให้เธอดูอยู่ข้างหลังก็พอ”“หานปิง เธอนั่นแหละห่วย!”หยางลี่กระทืบพื้นอย่างขัดใจด้วยความที่อารมณ์เสีย ทำให้เธอคิดในใจ ฉันอยากให้หานปิงชนะทั้งอยากให้เธอแพ้!ถ้าชนะ ยัยนี่ต้องลำพองใจแน่ๆ แต่ถ้าแพ้คุณลุงจะต้องเสียเงิน!เมื่อเป็นอย่างนี้… โอ้ ถึงแพ้คุณลุงก็ไม่เสียดายเงิน 500 นี้อยู่ดีเอ๋…..ในสมองหญิงสาวกำลังคิดเรื่องไม่ดี แต่อีกด้าน ฉินเฉาและหานปิงได้มายืนอยู่หน้าตู้เกมแล้ว ทุกคนต่างหยิบปืนขึ้นมาคนละอันส่วนด้านเจ้าหัวเหลือง นำมาด้วยเด็กหนุ่มที่ใส่หมวกไหมพรม อีกด้านเป็นแฟนสาวของเขา“นี่ลุง ครั้งนี้ลุงจบแน่”เจ้าหมวกไหมพรมวางท่าแล้วพูดว่า “เกมนี้ฉันเล่นมาสองปีแล้วรู้จักทุกซอกทุกมุม ครั้งนี้ เงิน 1,000 เป็นของพวกเรา!”“ไม่ลองไม่รู้”ฉินเฉาไม่ใส่ใจ ระดับแม่นปืนของเขาถือว่าสุดยอดในอดีตที่เป็นบอดี้การ์ดให้เหลียวชาชา ระดับความแม่นของเขาก็ดีมากอยู่แล้ว ไม่ว่าจะกี่สิบ สำหรับเขาแล้วถือว่าสบายมากตู้เกมทั้งสองเริ่มปฏิบัติการบนหน้าจอ ชายและหญิงวิ่งไปที่ฐานทดสอบปริศนา เมื่อเข้ามากลุ่มซอมบี้ก็ผุดขึ้นจากดินอย่างน่าขยะแขยงเจ้าหมวกไหมพรมชำนาญเกมนี้อย่างแท้จริง เขารู้ว่าซอมบี้จะโผล่ที่ตำแหน่งไหน ดังนั้นเขาจึงเตือนแฟนของเขา ขณะที่ฆ่าซอมบี้ที่กระโดดขึ้นมาอย่างง่ายดายทั้งสองคนผ่านด่านที่หนึ่งมาได
