ไรได้!นี่ก็แค่เรื่องจิ๊บจ๊อย…..ในเมื่อพาหยางลี่มาเล่น เป็นธรรมดาที่ฉินเฉาจะต้องออกเงินเขาหยิบแบงก์ร้อยออกมาแลกเหรียญเกม ตัวเขาถือกล่องเดินตามสองสาวไปเมื่อสองสาวนี้เข้าไปในห้องเกม ก็แสดงท่าทางตื่นเต้นออกมา“ไปเล่นบาสกัน เล่นบาส!”หยางลี่ชี้ไปที่เครื่องชู๊ตบาสที่อยู่ไกลแล้วพูดขึ้น“เล่นอะไรเป็นเด็กๆ”หานปิงเบ้ปาก “นั่นเล่นได้ทั้งคู่และเดี่ยว เธอจะเล่นอะไร”“ฉันจะเล่นคู่ ฉันจะเล่นกับคุณลุง!”หยางลี่ดึงแขนฉินเฉาแล้วรีบพูดขึ้น“เอาแต่ได้คนเดียว!”หานปิงยื่นนิ้วดีดเข้าที่หน้าหยางลี่ “เธอไม่อายหรือไง!”“ยังไงก็ช่าง คุณลุงต้องไปเล่นกับฉัน ต้องไปเล่นกับฉัน!”หยางลี่ลากฉินเฉาไป จากด้านข้าง ทันใดนั้นก็มีเด็กคนหนึ่งที่เจาะหู ใส่ต่างหูสีทอง เจาะจมูกใส่ห่วง ผมทองเดินมาที่แขนของเด็กคนนั้นกอดเด็กสาวที่แต่งหน้าจัดจ้านคนหนึ่ง“ไงเพื่อน ควงสองเลยนะ!”เด็กคนนั้นลูบต่างหูตัวเอง ขณะที่อีกมือบีบเอวผู้หญิงของเขาพร้อมกับปากที่คาบบุหรี่พ่นควันแล้วพูดออกมาที่ยืนอยู่ข้างหลังของเขา เป็นเด็กน้อยไม่กี่คนที่เหมือนจะเป็นพวกเดียวกันฉินเฉาพูดในใจ ทำไมวันนี้มีแต่เรื่องมาหานะ“นายเป็นใคร พวกเราไม่รู้จักนาย หลีกไปซะ”มีคุณลุงคอยสนับสนุน คำพูดของหยางลี่จึงเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง“ช่างเป็นเด็กสาวที่อารมณ์ร้อนจริงๆ”เด็กน้อยยิ้มออกมา เขาไม่โกรธ แล้วพูดขึ้นว่า “นี่ลุง ฉันชื่อหวงเหมา เป็นเจ้าถิ่นเกมเซนเตอร์แห่งนี้! เห็นลุงรายล้อมไปด้วยสาวสวยท
