สท์บาร์แห่งนี้ที่หน้าทางเข้ามีป้ายประกาศติดไว้“ผู้หญิงครึ่งราคา”บาร์ทั้งหลายล้วนแต่มีสโลแกนเพื่อเรียกเหล่าหญิงสาวให้มาใช้บริการยิ่งผู้หญิงเยอะ ผู้ชายก็จะยิ่งเยอะเป็นธรรมดาสามารถพูดได้ว่านี่คือธุรกิจที่เจ้าเล่ห์แขนงหนึ่ง“ป่ะคุณลุง พวกเราไปข้างในกัน!”หยางลี่ดึงมือฉินเฉา พร้อมกับนำเหล่าน้องสาวทั้งสองวิ่งเข้าไปเมื่อเข้ามา ฉินเฉารู้สึกเหมือนหัวของเขาจะระเบิดเสียงเพลงดังปึงๆ ในหัว กระทั่งบางคนดิ้นตามจังหวะกลองไม่หยุดแม้ว่าทำนองจะแข็งแกร่ง แต่ก็หนวกหูมากยิ่งฉินเฉาเป็นผู้ฝึกตนด้วยแล้ว มลพิษทางเสียงที่เขาได้รับเป็นที่ประเมินได้โดยเฉพาะในบาร์แห่งนี้ ผู้ชายต่างพากันบ้าคลั่ง ดีเจบนเวทีก็เต้นอย่างปล่อยตัวคนทั้งหลายไม่รู้ว่าเล่นยาหรือยังไง พากันส่ายหัวไม่หยุด“พวกเขาเล่นยากันเหรอ?”ฉินเฉารู้ว่ามีสิ่งที่เรียกว่ายาอยู่ ดังนั้นจึงชี้ไปที่คนพวกนั้นบนเวทีแล้วถามขึ้น“หา?”หยางลี่เอามือป้องหู เหมือนว่าได้ยินไม่ชัดฉินเฉาใส่ลมปราณเข้าไปในเสียงพร้อมกับถามออกมาอีกครั้ง“พวกเขาเล่นยากันเหรอ ที่นี่ไม่ให้ขายยาไม่ใช่หรือไง!”“เล่นยา? พวกเขาแค่เต้นเท่านั้นเอง”“พวกเขาดื่มมากไปหน่อยนะ!”หยางลี่และสองสาวหัวเราะฮ่าๆฉินเฉาพูดไม่ออก เดี๋ยวนี้แค่ดื่มกินน่ากลัวกว่าเล่นยาอีกเมื่อเข้ามาข้างใน ทันใดนั้นก็มีเด็กหนุ่มเข้ามาชวนหยางลี่กับพวกแต่ก็ถูกหยางลี่ปฏิเสธไป“ดู พวกเขาอยู่นั่น”เสี่ยวจิงที่ตาดีชี้ไปที่กลุ่มคนที่นั่งอยู่มุมฝั่งต
