านจึงกลายเป็นฉินเฉาอาจจะเพราะรู้ว่าเขาพึ่งพาไม่ค่อยได้เท่าไหร่ ดังนั้นซูจีจึงไม่ได้เข้มงวดกับเขา“พี่ใหญ่ฉิน”ฉินเฉาที่ยืนยามอยู่หน้าประตู ก็ได้เจอเข้ากับฟางเหวินที่กลับมาเอาเอกสารตอนนี้หญิงสาวนางนี้สวมชุดเหมือนกับมืออาชีพ เป็นชุดสูทสีเทาซึ่งเข้ากับรูปร่างของเธอได้ดี ทำให้เธอเป็นที่จับตาของเหล่านักเรียนที่เดินผ่านไปมา“โอ้ ฟางเหวิน กลับมาเอาของเหรอ”ฉินเฉาที่ในมือกำลังถือกล่องของทอด ขณะที่ป้อนให้กับจิ้งจอกน้อยบนบ่า“อืม”ฟางเหวินมองไปที่จิ้งจอกน้อยบนไหล่ของฉินเฉา จากนั้นก็พูดว่า“พี่ใหญ่ฉิน เร็วๆ นี้พี่ได้ข่าวของหลี่ลี่บ้างหรือเปล่า”“หลี่ลี่เหรอ?”ฉินเฉาลูบหัวจิ้งจอกน้อยแล้วถามขึ้น “หลี่ลี่ไหน?”“หือ?” เมื่อฟางเหวินได้ยินคำถามนี้ก็รู้สึกแปลกใจ “ก็ต้องหลี่ลี่เพื่อนสนิทฉันสิ หู่หลี่ลี่น่ะ”“หู่หลี่ลี่?”ฉินเฉาคิดอยู่สักพักแต่ก็คิดไม่ออก “ใครล่ะนั่น?”“พี่ใหญ่ฉิน… พี่จำเธอไม่ได้เหรอ?”ฟางเหวินเป็นกังวล “หยุดล้อเล่นได้แล้ว ฉันเป็นห่วงเธอมาก เธอหายตัวไปนานแล้ว ฉันทั้งโทรไปหา ทักแชท QQ แต่เธอก็ไม่ตอบ ไปที่บ้าน บ้านก็ไม่มีคนอยู่ ไม่รู้ว่าเธอไปไหน”“บางทีเธออาจไปเที่ยวต่างประเทศก็ได้” ฉินเฉาจำคนคนนี้ไม่ได้จริงๆ “แต่ว่าต้องขอโทษจริงๆ ฉันจำไม่ได้ว่า… หู่หลี่ลี่คนนี้เป็นใคร?”“พี่ใหญ่ฉิน… พี่ลืมหู่หลี่ลี่จริงๆ เหรอ…..”สายตาของฟางเหวินซ่อนความขมขื่นเอาไว้ “คุณจำไม่ได้เหรอว่าคุณเป็นคนช่วยชีวิตเธอจากการถูกรถชน
