นเฉาเขียนคำว่าตกใจตัวเบ้อเร่อไว้ “ทำไมฉันถึงคิดไม่ออก… จางลี่ นายคงไม่ได้รวมหัวกับฟางเหวินหลอกฉันหรอกนะ”“จะเป็นไปได้ยังไงกัน!”จางลี่รีบพูด “พี่ฉิน ผมจางลี่เคยหลอกพี่เมื่อไหร่! พี่ลืมไปแล้วเหรอวันที่พี่มาโรงเรียนวันแรก ที่ประตูนี้ พี่เจอกับกระบองไฟฟ้าหวัง ในตอนนั้น กระบองไฟฟ้าหวังขอดูบัตรนักศึกษาของฟางเหวินกับหลี่ลี่ วันนั้นผมก็ยืนอยู่ที่นี่จึงได้เห็น”“แต่ แต่ทำไมฉันถึงจำได้แค่ฟางเหวินคนเดียว…..”ฉินเฉาเอามือลูบหัวตัวเอง พยายามนึก“โอ้ พี่ฉิน ดูความจำพี่สิ พี่รอเดี๋ยวนะ หยางโจวเจ้าเด็กนั่น เขามักจะถ่ายรูปนักเรียนสาวสวยอยู่บ่อยๆ เขาจะต้องมีรูปของหู่หลี่ลี่อยู่แน่ๆ ผมจะไปเอามาให้ดู”หลังจากพูดจบ เขาก็หมุนตัวเดินกลับไปที่สำนักงาน“ใช่แล้ว เอามาให้พี่ใหญ่ฉินดู!” ฟางเหวินพยักหน้า ยืนอย่างคุณหนูเอาแต่ใจ จับตามองฉินเฉา
