บนค้อนด้ามนั้นส่งพลังทำลายล้างที่เกรี้ยวกราดออกมาฉินเฉาหันไปมอง เขาต้องรีบชักแขนปีศาจกลับมา ก่อนที่จะกลับคืนรูปแบบเดิม จากนั้นก็ฟาดฝ่ามือออกไปค้อนที่บินมาพลันหยุดชะงักกลางอากาศจากนั้น ฉินเฉาก็ทำท่าบีบมือ ค้อนด้ามนั้นพลันระเบิดเป็นชิ้นๆในขณะที่ฉินเฉาเตรียมจะหันมาจัดการสังหารโฮ่วต่อนั้น ชายเจ้าสำอางในชุดขาวก็พลันปรากฏตรงหน้าเขา“ให้ข้ามอบภาพให้เจ้าเป็นยังไง”ชายท่าทางเหมือนนักศึกษาคนนั้นพูดจบก็โยนม้วนภาพแม่น˺าภูเขาใส่ฉินเฉาฉินเฉารู้สึกแปลกๆ ภาพแม่น˺าภูเขานั้นเปล่งแสงสีขาวออกมา กลืนร่างฉินเฉาเข้าไปในพริบตาและในจังหวะนี้เอง ชายเจ้าสำอางที่ในมือกำลังถือหนังสือก็ได้ชี้มือไปทางโฮ่วที่กำลังคำรามก้องกลางอากาศ“จิตใจที่บริสุทธิ์จงฟื้นตื่นขึ้น จงตื่นให้ข้า!”แสงสีขาวอาบร่างของโฮ่วร่างของโฮ่วสั่น ดวงตาสีแดงพลันเปล่งประกายบริสุทธิ์ขึ้นร่างขนาดมหึมาของเขาเริ่มลดขนาดลงอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็กลับมาอยู่ในร่างชายหน้ายาวเหมือนก่อนหน้า“นี่ข้า แพ้อย่างงั้นเหรอ?”เมื่อเห็นรอยเลือดและบาดแผล สีหน้าของโฮ่วก็กลายเป็นซีดเซียว“ใช่ เทาเที่ยและข้ามาช่วยเจ้า ไป รีบไปเร็ว ไม่รู้ว่าภาพวาดภูเขาแม่น˺าจะต้านทานไว้ได้นานแค่ไหน”ชายเจ้าสำอางชี้ไปที่ม้วนภาพที่ลอยอยู่กลางอากาศ“อืม…..”โฮ่วเชื่อฟังคำของชายตรงหน้านี้มาก ทั้งสองคนรีบกลายเป็นลำแสงสองสาย หายไปท่ามกลางท้องฟ้ายามราตรีในพริบตาและหลังจากที่พวกเขาหายไปได้ไม่นาน ม้วนภาพก็พล
