ะช่วยนางเซียนนางนั้น เจ้าได้สละพื้นฐานฝึกตนสร้างสุสานซานไห่ขึ้น พร้อมกับผนึกองค์ราชินีพร้อมพวกเราเหล่าอสูรโบราณอยู่ที่นั่น เมื่อปราศจากพื้นฐานฝึกตน เจ้าจึงร่วงหล่นจากสวรรค์ เป็นมนุษย์ธรรมดา เข้าสู่วัฏสงสาร จนกว่าจะฝึกตนจนขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งเซียนซุนเหมือนเดิม!”“เป็นอย่างนี้เองเหรอ….. อดีตชาติของฉันก็บ้ากามไม่เบาเหมือนกันนะเนี่ย” ฉินเฉาเอามือถูจมูก ถามขึ้นอย่างชั่วร้ายว่า “ฉันถามได้มั้ยว่านางเซียนนางนั้นชื่ออะไร?”“ชื่อของนางเซียนนางนั้นข้าไม่เคยลืม!”โฮ่วกัดฟันพูดขึ้น “ชื่อของเธอคือ จิ่วเทียนเซียนเฟย!”“โอ้…..”หลัวเต๋อที่อยู่ในร่างของฉินเฉาร้องออกมาอย่างตกใจ “ชื่อนี้สำหรับข้า มันจะน่าตกใจเกินไปแล้ว ข้านี่ช่างตาบอดจริงๆ แม่งเอ๊ย สิงใครไม่สิงดันมาสิงบ่อศพอย่างเจ้า… เจ้าหนู พลังเทพเจ้ายังไม่ฟื้นคืน งั้นข้าขอลาก่อนแล้วกัน…..”“เฮ้ ทำไมพูดอย่างนั้น ฉันไม่ให้ไป…..”“เชี่ย…..”“นี่ ฉันแค่ล้อนายเล่น”ฉินเฉาเอามือถูจมูก พร้อมกับพูดในใจว่า “จะว่าไปแล้วนายก็ช่วยฉันไว้เยอะ แม้ว่านายจะไม่ใช่คนดี แต่ฉันก็ไม่ได้เกลียดนาย ถ้าฉันเป็นจ้าวสวรรค์จริง ฉันก็ต้องฟื้นคืนร่างให้นายได้อย่างแน่นอน พร้อมกับทำให้นายกลายเป็นเทพปีศาจผู้ยิ่งใหญ่อันดับหนึ่งอีกครั้ง”