านายจะยอดเยี่ยมอย่างนี้ เป็นปรมาจารย์จากสำนักไหน?”“ฉันไม่ใช่กลุ่มผู้ฝึกตนโง่เง่านั่น”ฉางหงพูดอย่างดูถูก “พวกมัน กระทั่งคุณสมบัติถือรองเท้าให้ฉันยังไม่มี อิงเทียน หลายหมื่นปีมาแล้ว ไม่ว่ายังไงนายก็ต้องสู้กับฉัน”“อิงเทียน?”ลูกตาของฉินเฉาหดแคบลง “นาย นายเป็นอสูรโบราณ…”“ใช่ ชื่อเดิมของฉันคือโฮ่ว! วันนี้ฉันจะไม่รังแกนาย เราจะใช้ระดับเดียวกันมาประลองกันอีกครั้ง!”โฮ่วกดพลังของตนเองให้อยู่ในขั้นวิญญาณแรกก่อตั้ง เพื่อที่จะได้ต่อสู้กับฉินเฉาได้อย่างสมใจหลังจากพูดจบ อากาศรอบตัวของเขาก็สั่นเบาๆ จากนั้นก็ต่อยหมัดโจมตีใส่ฉินเฉา“ฉวยโอกาสจากฝ่ามือฝั่งตรงข้าม”ฉินเฉาในเวลานี้ไม่เลือกเผชิญหน้ากับศัตรูด้วยกำลังเขาเหวี่ยงมือทั้งสองข้างออกไป ตบเข้าที่หมัดของโฮ่วที่ต่อยเข้ามาจากนั้นก็ใช้ไหล่กระแทกร่างของโฮ่ว ทำให้ร่างของโฮ่วต้องถอยไปสองก้าวจากนั้น ฉินเฉาก็ก้าวยาวๆ บิดเอว ส่งพลังจากทั่วร่างต่อยเข้าที่ชายโครงของโฮ่ว“เที่ยซานเก่า!”เที่ยซานเก่านี้ ก่อนหน้านี้ฉินเฉาเรียนมาจากหมัดปาจี๋เป็นการใช้พลังทั้งร่างกดลงบนร่างคู่ต่อสู้ การกดนี้สามารถฆ่าคู่ต่อสู้ได้ แต่ถ้ากดไม่ได้ มันจะเป็นโอกาสให้ฝั่งตรงข้ามสวนกลับมาโชคดีที่โฮ่วไม่เข้าใจวรยุทธ์การกดนี้ร่างของเขาทันใดนั้นก็บินออกไป เท้าทั้งสองไถลไปกับพื้น ไกลมากกว่าจะหยุดได้“ดี ดีมากอิงเทียน นายกลายเป็นน่าสนใจยิ่งกว่าเก่าอีก”โฮ่วพูดออกมา ตาก็มีแสงสีแดงแวบผ่าน ขยับร่าง ปั
