ทย์วิชาต่อหน้ามนุษย์ธรรมดาจะนำปัญหามากมายมาให้“ฉันไม่สู้แล้ว ไปก่อนล่ะ”ฉินเฉากลอกตา แล้วก็พลันยิ้มขึ้นมาจากนั้น ร่างของเขาก็เคลื่อนไหว ขยับเท้า พุ่งตรงไปที่กลุ่มคน“จะหนีไปไหน!”โฮ่วร้องออกมา อิงเทียนนายหนีเป็นด้วยงั้นเหรอ! วันนี้นายจะหนีจริงๆ!ดังนั้น เขาจึงไล่ตาม หวังจะจับฉินเฉาให้ได้ในตอนนี้เห็นแต่เพียงฝุ่น ฉินเฉาเพิ่มความเร็วขึ้น พริบตาก็หายไปจากสายตาของกลุ่มคนโฮ่วก็ไล่ตามไปอย่างกราชั้นชิด ไม่ปล่อยให้ฉินเฉาหนีไป“ศิษย์พี่ พวกเราไปดูกันมั้ย?”ซูจีเคารพจ้าวจิงจิงอย่างมาก ดังนั้นจึงถามตัวเลือกเธอ“แน่นอนว่าต้องไปสิ!”จ้าวจิงจิงพูด “ถ้าฉินเฉาเกิดอันตรายขึ้น พวกเราจะได้ช่วยเขาทัน”สองสาวพูดจบก็ไล่ตามกลิ่นอายของฉินเฉาไป“เรื่องสนุกแบบนี้ ฉันไปดูด้วยดีกว่า”เฉาหยูมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า เขาปลีกตัวเข้าไปในความมืดพริบตาก็หายไปไม่เห็นรอยในตอนนี้ ฉินเฉาพาโฮ่ววิ่งมาถึงตึกเจ็ดชั้นอย่างรวดเร็วเขากระโดดขึ้นไปเป็นเส้นตรง ข้ามผ่านระยะร้อยเมตร ร้ายกาจยิ่งกว่าหลิวเซียงอีกวิ่งมากว่าครึ่งชั่วโมง เมืองแห่งนี้ก็ได้กลายเป็นกลางคืน อารามบ้านช่องพากันเปิดไฟ ดูแล้วมีชีวิตชีวา ไม่ต่างไปจากตอนกลางวัน“จะวิ่งไปไหน!”หน้ายาว โฮ่วชูแขนขึ้น จับร่างของฉินเฉาไว้จากบนฟ้าทั้งสองคนทันใดนั้นก็ตัวติดกัน ร่างปะทะกัน จากนั้นก็หกคะเมนตีลังกาไม่หยุด ตกลงมาจากอากาศโชคดีที่ครั้งนี้ทั้งสองคนตกลงมาในสนามกีฬาวันนี้ สนามแห่งนี้ไม่มีการจัด
