งนั้นพวกเขาจึงพากันตะโกนออกมา“ใช้เศษแก้วสอดไว้ในถุงมือ ช่างต˹าช้าจริงๆ!”“ฉันพร้อมแล้ว”อาไทไม่สนใจคำตำหนิของคนพวกนี้ เขายกหมัดตั้งท่า จากนั้นก็เคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง ก้าวสั้นหลายก้าวจนมาปรากฏตรงหน้าฉินเฉาขณะเดียวกัน เขาก็ต่อยหมัดฮุกเข้าที่ชายโครงของฉินเฉาอย่างดุร้าย“เฮ้!”ปัง!เสียงแหวกอากาศดังมา หมัดสุดร้ายกาจของอาไทโจมตีถูกความว่างเปล่าเมื่อมองไปที่ฉินเฉาอีกครั้ง ตัวเขาได้ยืนอยู่อีกด้าน พร้อมกำลังมองมาที่ตนด้วยรอยยิ้มรอยยิ้มบนใบหน้านั้น ทำไมเขาถึงรู้สึกเหมือนกำลังถูกเยาะเย้ยอยู่อาไทไม่พอใจอย่างมาก เมื่อเขามาอยู่ที่จีน เขาไม่ชอบคนจีนเพราะคนจีนฝึกศิลปะป้องกันตัวน้อยมาก แต่ที่ไทย มวยไทยมีการฝึกอย่างแพร่หลาย สามารถพูดได้ว่า ผู้ชาย 9 ใน 10 คนล้วนแต่เป็นมวยไทยตัวเขาฝึกมวยมาตั้งแต่เด็ก หลายครั้งที่ต้องปีนขึ้นมาจากขอบเหวแห่งความตาย เขาเข้าใจดีถึงต้นกำเนิดของศิลปะป้องกันตัวหรือว่าตัวเขาจะเทียบไม่ได้กับคนจีนที่เหลาะแหละพวกนี้?เมื่อคิดอย่างนี้ อาไทก็ฮึดสู้ วิ่งเข้าหาฉินเฉา กระโดดแทงเข่าใส่ฉินเฉาแต่ฉินเฉาเคลื่อนหลบไปด้านข้างนิดเดียวก็หลบเข่าของอาไทได้แล้ว ขณะเดียวกัน ฝ่ามือของเขายังสอดเข้ามาใต้ไหล่ของอาไท ซัดเข้าใส่รักแร้ของฝั่งตรงข้ามปัง ร่างของอาไทเสียสมดุลไปทันทีจากนั้น มืออีกข้างของฉินเฉาก็จับขาของอาไทขึ้น จับร่างของชายผิวดำผอมคนนี้หมุนไปรอบๆ จากนั้นก็ฟาดเขาลงพื้นอย่างแรง“ยืมแรงผู้ใช้คืนส
