่คือท่าสังหารของอาไทแต่ฉินเฉาไม่รีบร้อน ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมา มือหนึ่งกันเข่าของอาไท ขณะที่มือขวาก็ฉวยโอกาสต่อยเข้าที่ชายโครงของอาไท พร้อมกับต่อยไล่ขึ้นไปที่หน้าของอาไทราวกับจรวดผลัวะ!“อั่ก!”เข่าของอาไทโจมตีไม่ถูกคู่ต่อสู้ กลับเป็นดั้งของเขาที่แตกก่อนเลือดอาบหน้า หงายตึงลงพื้น“พยัคฆ์ไต่ภูผา…..”ครั้งนี้ เจ้าสำนักทุกคนพากันตกตะลึงไปตามๆ กันขณะที่ประลองกับอาไท ฉินเฉาไม่เพียงไม่ขยับเท่านั้น กลับกัน เขากับใช้การโจมตีที่งดงามโจมตีจนอาไทไม่มีแรงจะสวนกลับ จนต้องถูกจัดการอย่างโหดร้าย“วรยุทธ์จีนล้วนหลากหลายและล˺าลึก หมัดเล็กๆ ของนายจะมาเทียบชั้นได้ยังไง”ฉินเฉายืนเอามือไขว้หลัง เหมือนปรมาจารย์ มองอาไทที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าปราศจากอารมณ์ “หมัดสังหารที่ว่าคงเป็นหมัดสังหารตัวแกเอง หมัดที่แท้จริง ไม่ใช่หมัดที่เอาไว้สังหารผู้คน แต่มีไว้เพื่อต่อต้านเจตจำนงของสวรรค์”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เหมือนกับเสียงสายฟ้าเล็กน้อย“คนหนุ่มคนนี้ พิเศษ…..”หงจิ่วที่ยืนอยู่ด้านหนึ่ง เห็นท่าทางของฉินเฉา ในที่สุดก็ถอนหายใจด้วยอารมณ์ที่ลึกซึ้งแต่เฉาหยูที่ยืนอยู่ในกลุ่มคน กะพริบตามองดูฉินเฉาประลองอย่างจดจ่อ“หึหึ พระเจ้าอย่างอิงเทียน ไม่คิดเลยว่าผ่านมาหลายพันปีจะน่าสนใจอย่างนี้ รังแกคนธรรมดาไม่นับว่ามีความสามารถอะไร รอก่อนเถอะ เตรียมตัวรับความพิโรธของอสูรโบราณอย่างพวกเรา…..”
