ินะ”ขณะที่พวกเขาเถียงกัน จากถนนใกล้ๆ ก็ได้มีกลุ่มคนหลากหลายสีผิวเดินมาคนพวกนี้ดูแล้วน่าจะเป็นผู้ฝึกสอนชาวต่างชาติบนถนนเส้นนี้คนที่นำมาคือเจ้าสำนักเทควันโดจากเกาหลีใต้ของชายเกาหลีใต้ที่ถูกจัดการไปก่อนหน้านี้ร่างของเขาใหญ่กว่าหลี่เฉิงจี๋ ย้อมผมทอง มองอย่างดูถูกมาที่เหล่าเจ้าสำนักของชาวจีนตามหลังมาด้วยกลุ่มคนที่หลากหลายภาพที่ปรากฏนี้ ทำให้รู้ว่าถนนเส้นนี้มากสีสันฉินเฉามองดู เห็นในนั้นมีศิษย์จากสำนักยุทธ์ที่แท้จริงจากญี่ปุ่น,ศิษย์สำนักดาบ อาจารย์สอนมวยจากไทย แล้วยังมีชายกำยำจากรัสเซียฉินเฉามองดูแล้ว เขาสูงเกือบสองเมตร กล้ามเนื้อเรียงเป็นชั้นราวกับหินคนอื่นก็มีการฝึกที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นยิวยิตสู, ยูโด, K1…..เป็นกลุ่มคนที่รวมไปด้วยคนหลากเชื้อชาติหลากสไตล์“จินเหย่าซาน แกพูดอะไร?”เจ้าสำนักเกาหลีใต้คนนี้รู้ดีว่าคนของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์อารมณ์ร้อนเมื่อได้ยินคำนี้ ทันใดนั้น หานเล่ยก็ขนคิ้วชี้ชัน“ฉันพูดว่าคนจีนอย่างพวกแกรู้จักแต่หมาหมู่”จินเหย่าซานยิ้ม พูดให้ชัดเจนขึ้นอีก“จินเหย่าซาน ฉันคิดว่าแกคงไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้วสินะ”หานเล่ยกำหมัด จนเสียงข้อต่อดังลั่นออกมา“อยากจะสู้อย่างงั้นเหรอ?”จินเหย่าซานกระดิกนิ้วให้พวกเขา “ใช่แล้ว ที่ฉันมาที่นี่วันนี้ ฉันอยากจะรู้ว่าใครที่มันทำร้ายอาจารย์ในสำนักของฉัน ออกมาประลองกัน ฉันจะเลาะฟันมันให้หมดปาก!”ทันใดนั้น สายตาของทุกคนก็ไปตกที่ร่างของฉินเฉา“เป็นแ
